Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

ചായക്കടയിലെ പലഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് തന്നെയല്ലേ?

അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചാണോ ഈ പറയുന്നത്?"

"അയ്യോ! അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ഇത്താ..." ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "പഴംപൊരി നല്ല സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്! ആ പഴയ നാടൻ ടേസ്റ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ ചെറുപ്പത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തുപോയതാ."

"അതെ ഇത്താ, കടികൾ നല്ല പാകത്തിന് തന്നെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്," ശ്രീരാഗും ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"ആഹ്... എന്നാ ശരി," ഹൻസിബ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിലെ ലൈറ്റുകളൊക്കെ അണച്ച്

രാമേട്ടനും ശ്രീരാഗും ഫാസിലിനും അവരവരുടെ റൂമുകളിലേക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോയി. ഫ്ലാറ്റ് മുഴുവൻ ശാന്തമായപ്പോൾ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

റൂമിലെ ചെറിയ നൈറ്റ് ലാംമ്പിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഹൻസിബ ബെഡിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് വ്യക്തം.

ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് കയറി പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. എന്റെ സാമീപ്യമറിഞ്ഞതും അവൾ നേരിയ വിറയലോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, പുറകിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് കഴുത്തിൽ പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.

"ഇക്കാ... അവരൊക്കെ ഇറങ്ങിയോ?" അവൾ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ചോദിച്ചു.

"ഉം... എല്ലാവരും ഉറങ്ങി കാണും," ഞാൻ അവളുടെ നനവാർന്ന

മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ച് ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. "അല്ല... വൈകുന്നേരം ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവര് പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് തമ്പുരാട്ടി എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ? എന്താടി, അവരുടെ സംസാരത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയോ?"

ഹൻസിബ പതുക്കെ എന്റെ വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവളുടെ കവിളുകളിലെ ചുവപ്പ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിരലുകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

"അത് പിന്നെ... ഇക്ക തലേന്ന് രാത്രി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തന്നതുകൊണ്ട് എനിക്ക്