Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

ഹൻസിബയെ ഒന്നു നോക്കി.

"ഹാ... അത് നന്നായി! ഈ ഷാജുവും രാമേന്ദ്രേട്ടനും കൂടിയാൽ പിന്നെ ഇവിടത്തെ ഗാരേജിലെ കാര്യവും, അല്ലെങ്കിൽ കുവൈറ്റിലെ ചൂടിന്റെ കാര്യവും മാത്രമേ പറയൂ അതും ഇല്ലെങ്കിൽ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ പറ്റി മാത്രം ഒരു മൂന്ന് നാല് എസ്സെ അങ്ങോട്ട് കാച്ചും വേറെ ഒന്നും കാണില്ല, അതും

ആണെങ്കില് ഒടുക്കത്തെ ലാഗും കേട്ട് കേട്ട് ബോര് അടിക്കും ഇതെല്ലാം കേട്ട് എനിക്ക് ഇവരെ നല്ല തെറി വിളിക്കാന് പോലും തോന്നാറുണ്ട്.

ഇത്ത ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇപ്പൊ അല്പം ഫ്രഷ്നസ്സ് ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട്," ഫാസിൽ തമാശമട്ടിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

"എടാ എടാ... നീ ഞങ്ങളെ പറയേണ്ട," രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഫോണിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "കുവൈറ്റിൽ വന്ന് പണി എടുക്കുന്നവർ ഇതല്ലാതെ വേറെ എന്താടാ

സംസാരിക്കുക, കൂടാതെ ഇവിടെ വേറെ എന്താ ഉള്ളത് സംസാരിക്കാന്, റൂം വിട്ടാല് ഓഫീസ് അതു കഴിഞ്ഞാല് റൂം പിന്നെ വെള്ളിയാഴ്ച കിട്ടുന്ന ഓഫ് ഡേ,അപ്പൊ അതിനെ പറ്റിയല്ലേ സംസാരിക്കാന് പറ്റുക!

എന്തായാലും നാട്ടിൽ നിന്ന് ഹൻസിബ കൂടെ വന്നതിൽ പിന്നെ ഈ ഫ്ലാറ്റിനൊരു ജീവൻ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നാട്ടിലെ നമ്മുടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ ഒരു ഫീൽ."

"അത് സത്യമാ രാമേട്ടാ," ശ്രീരാഗ് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. "പണ്ടൊക്കെ വൈകുന്നേരം വന്നാൽ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ഫോണും പിടിച്ച് റൂമിൽ കയറി കിടക്കും.

ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഒന്നിച്ച് ഇരുന്ന് ചായ കുടിക്കാനും വർത്തമാനം പറയാനുമൊക്കെ ഒരു ടൈം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്."

അവന്മാരുടെ ആ വർത്തമാനവും സ്നേഹവും കേട്ടപ്പോൾ ഹൻസിബയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ഒരു

പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു.

"അതുപിന്നെ...