Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

നാട്ടിൽ നമ്മളൊക്കെ കുടുംബത്തോടെ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് രാത്രി ചായ കുടിക്കുന്ന ആ ഒരു ശീലമല്ലേ," ഹൻസിബ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ വന്ന് ആദ്യമൊക്കെ എനിക്കും ഭയങ്കര ബോറടിയായിരുന്നു.

പക്ഷേ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നല്ല സന്തോഷമുണ്ട്."

"അബ്ബാ! ഇത്ത അങ്ങനെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി മുതൽ വൈകുന്നേരത്തെ ചായ കുടിയും വർത്തമാനവും ഒരു സ്ഥിരം പരിപാടിയാക്കാം!" ഫാസിൽ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അല്ല ഷാജുക്കാ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ഒന്നും തോന്നരുത്," ഫാസിൽ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "നാട്ടിൽ വെച്ച് ഇത്ത ഉണ്ടാക്കുന്ന വിഭവങ്ങളുടെ അളവും, ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷമുള്ള അളവും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസമുണ്ടോ?"

"അതെന്താടാ ഫാസിലേ നീ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം?" രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"ഏയ്... ഒന്നുമില്ല രാമേട്ടാ," ഫാസിൽ ശ്രീരാഗിനെ നോക്കി ചെറുതായി ഒന്നു ചിരിച്ചു. "നമ്മുടെ ഷാജുക്കയുടെ ഒരു മാറ്റം കണ്ടിട്ട് ചോദിച്ചതാ. നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇത്ത വരുമ്പോൾ ആകെ മെലിഞ്ഞൊരു കോലമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ദാ രണ്ടു മാസം കൊണ്ട് കവിളൊക്കെ വീർത്ത്, നല്ല ഗ്ലാമറായി... ഇത്ത ഷാജുവിനു മാത്രം പ്രത്യേകിച്ചു നല്ല ഭക്ഷണം വെച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ?

അതോ ഞങ്ങൾക്ക് തരുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടോ എന്ന് അറിയാനാ!"

അതു കേട്ടതും ശ്രീരാഗ് ഉറക്കെ ചിരിച്ചുപോയി. "അതുപിന്നെ ഫാസിലേ, ഷാജു വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു മാറ്റമുണ്ട്. അല്ലാതെ നമ്മൾ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് മേടിക്കുന്നതുപോലെയല്ലല്ലോ."

"എടാ എടാ... അളവ് കൂടിയത് ഭക്ഷണത്തിന്റെ മാത്രമല്ലടാ," ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ അവന്മാരെ നോക്കി തമാശയായി പറഞ്ഞു. "മനസ്സിന് ഒരു സമാധാനം വരുമ്പോൾ ശരീരത്തിലും അതിന്റെ മാറ്റം കാണും.