Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കടന്നുപോയി. അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ പുറകോട്ട് വലിച്ച്, വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ഫാസിലിനെ ഒന്നു നോക്കി.

ഫാസിൽ പക്ഷേ ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ വളരെ നന്നായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കപ്പുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

'റബ്ബേ... ഇക്ക രാത്രി പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ? ഫാസിൽ അറിയാതെ തൊട്ടതാണോ അതോ മനപ്പൂർവ്വം...' അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് തിരികെ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ഫാസിൽ ഹൻസിബയുടെ തൊട്ടടുത്തു കൂടി കടന്നുപോയി. ആ നിമിഷത്തിൽ അവൻ അവളെ ഒളികണ്ണാൽ ഒന്നുകൂടി നോക്കുന്നത് ഹൻസിബ കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിച്ചു.

ഹാളിലേക്ക് തിരികെ വന്നിരുന്ന് ശ്രീരാഗുമായി എന്തോ തമാശ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുമ്പോഴും, ഫാസിലിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ തന്നിലേക്ക് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

'ഞാൻ ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോഴോ നടക്കുമ്പോഴോ ഇവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ നേരെയാണോ? ഇക്ക രാത്രി പറഞ്ഞതൊക്കെ വെറുമൊരു കളിയാക്കലല്ലേ... അതോ ഇനി ശരിക്കും ഇവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും ചിന്തയുണ്ടോ?'

ഉള്ളിൽ സംശയങ്ങൾ ഇരട്ടിയായതോടെ ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തെ നാണം മാറി ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥതയും ആകാംക്ഷയും

പടർന്നു. താൻ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ അവന്മാരുടെ ഓരോ കുഞ്ഞു ചലനങ്ങളും അവൾ അതിസൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ച കുറ്റിയിട്ട ശേഷവും ഹൻസിബയുടെ ഉള്ളിൽ അസ്വസ്ഥത അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. എസിയുടെ തണുപ്പുള്ള മുറിയിൽ മങ്ങിയ ഡിം ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ നൈറ്റ് ഡ്രസ്സിലേക്ക് മാറി, ബെഡിന്റെ തലയ്ക്കൽ ചവിട്ടിയിരുന്ന് വല്ലാതെ എന്തോ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് കയറി, അവളുടെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. എന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു പിടഞ്ഞു.

"എന്താടീ... എന്താ ഒരു ഭാരവും ചുമന്ന്

പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ബെഡിൽ വന്നിരിക്കുന്നത്?" ഞാൻ അവളുടെ തോൾകഴത്തിൽ പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി ചോദിച്ചു.

അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് പതുക്കെ