Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കൂടാൻ തുടങ്ങി. അവന്മാരുടെ ക്യാഷ്വൽ ടോക്കിൽ പങ്കുചേരുമ്പോഴും, ഹൻസിബയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവരുടെ പെരുമാറ്റങ്ങളിലും നോട്ടങ്ങളിലുമായിരുന്നു. താൻ ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോഴോ പാത്രം മാറ്റുമ്പോഴോ അവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ തന്നിലേക്ക് നീളുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾ ഉള്ളിൽ പേടിയോടെയും ഒപ്പം അടങ്ങാത്ത ആകാംക്ഷയോടെയും

നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഇത്ത എന്താ ആകെ ആലോചനയിൽ?" ഫാസിൽ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചതും ഹൻസിബ ഒന്നു ഞെട്ടി.

ഹൻസിബയുടെ ആ പരിഭ്രമം കണ്ട് ഞാൻ അവന്മാരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനായി ഇടയിൽ കയറി സംസാരിച്ചു.

"അവൾ നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുകയാടാ.

പാത്രമൊക്കെ അവിടെ വെച്ചേക്ക്, ഞാൻ എടുത്തോളാം," ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഫാസിൽ വേഗം എഴുന്നേറ്റു.

"അയ്യോ ഷാജുക്കാ... അതൊന്നും സാരമില്ല, ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കൊണ്ട് വെച്ചോളാം," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഫാസിൽ ഹൻസിബയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"ഇത്ത കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ കപ്പുകൾ ഇങ്ങു തന്നേക്ക്, ഞാൻ സിങ്കിൽ വെച്ചോളാം," ഫാസിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ

അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന കപ്പ് വാങ്ങാനായി കൈ നീട്ടി.

അവൻ കപ്പ് മേടിക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, അവന്റെ വിരലുകൾ ഹൻസിബയുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുരുമ്മി. അവൻ കപ്പ് മേടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ മനപ്പൂർവ്വം വിരലുകളിൽ തൊട്ടതാണോ അതോ അറിയാതെ പറ്റിയതാണോ എന്ന് ഹൻസിബയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

എങ്കിലും ആ ചെറിയൊരു സ്പർശം അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി. അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ പുറകോട്ട് വലിച്ച്, വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ഫാസിലിനെ ഒന്നു നോക്കി.

ഫാസിൽ പക്ഷേ ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ വളരെ നന്നായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കപ്പുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

'റബ്ബേ... ഇക്ക രാത്രി പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ? ഫാസിൽ അറിയാതെ തൊട്ടതാണോ അതോ