Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

പണിയുള്ളതാ, ഞാൻ പോകുവാ."

അവൾ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് അതെല്ലാം അവള് ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഞാന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുതപ്പ് ഒന്നുകൂടി തലവഴി മൂടി കിടന്നു.

കൃത്യം ഏഴിന് അലാറം അടിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റത്. ഞാൻ കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ

വേറെ ആരും ഹാളിലേക്ക് എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മുറിയിൽ വെച്ചുണ്ടായ ആ കൊച്ചു തർക്കത്തിന് ശേഷം അവൾ എന്നോട് ചെറിയൊരു പിണക്കം നടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. ഞാൻ അവളെ അടുക്കളയുടെ വശത്തേക്ക് പതുക്കെ മാറ്റിനിർത്തി, അരക്കെട്ടിൽ കൈവെച്ച് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ഇക്കാ... എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? അവന്മാര് ഇപ്പോൾ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരും," അവൾ ഭയത്തോടെ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി എന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.

"വരട്ടെടീ... ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് നിന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും അതൊക്കെ ആലോചിച്ച് തിളയ്ക്കുകയാണല്ലേ?" ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

"ഇപ്പോൾ അവന്മാർ ഓരോരുത്തരായി ഇറങ്ങി വന്ന് ഈ ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരിക്കും. അപ്പോൾ നിന്റെ

മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും ഓടുക?"

"ഇക്കാ... നിർത്ത്! വെറുതെ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ചീത്തയാക്കല്ലേ," അവൾ ശബ്ദം പരമാവധി താഴ്ത്തി അപേക്ഷിപ്പിച്ചു.

ഫാസിലും ശ്രീരാഗും റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.

അവന്മാര് വന്ന് കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവരെ നേരിട്ട് നോക്കാൻ അവൾക്ക് നാണം തോന്നി. തലേന്ന് രാത്രി ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ നിന്നുണ്ടായ ശബ്ദങ്ങൾ ഇവർ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്നും, റൂമിൽ വെച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ തന്നെക്കുറിച്ച് പല വിചാരങ്ങളും