Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കാണുമെന്നുമുള്ള ആ ചിന്തകൾ വീണ്ടും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇരച്ചുകയറി.

അവന്മാരുടെ സാധാരണ നോട്ടത്തിൽ പോലും വേറെ എന്തോ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ എന്നൊരു ചിന്ത അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

"ഇത്ത ഇന്ന് എന്തോ ഒരു വലിയ

ചിന്തയിലാണല്ലോ?" ഫാസിൽ തമാശയായി ചോദിച്ചതും അവൾ ഞെട്ടി ഒന്നു നോക്കി.

"ഏയ്... ഒന്നുമില്ല," അവൾ കൃത്രിമമായ ഒരു ചിരി വരുത്തി.

എന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു അസ്വസ്ഥതയും അതോടൊപ്പം പറയനാകാത്ത ഒരു വികാരവും ഉണ്ടാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ശ്രീരാഗ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "രാമേട്ടാ... ഇന്ന് രാവിലത്തെ കറിയുടെ മണം പോലെ തന്നെയുണ്ട് റൂമിലെ മൂഡും! ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ അവിടെ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു... ആരും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു!"

ഫാസിൽ അത് കേട്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "അതുപിന്നെ പറയണോ ശ്രീരാഗേ... ഇന്നലെ രാത്രി തൊട്ടേ റൂമിൽ നിന്ന് ചെറിയ മൂളലും ഒച്ചയുമൊക്കെ കേൾക്കാമായിരുന്നല്ലോ. പ്രണയമൊക്കെ അങ്ങോട്ട് കത്തുമ്പോൾ പിന്നെ ആർക്കാടാ

ഉറക്കം വരുന്നത്!"

അവർ പരസ്പരം തമാശയായി പറയുകയാണെങ്കിലും, ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പെട്ടെന്ന് അവള് സ്തംഭിച്ചുപോയി. 'എന്റെ പടച്ചോനെ, ഇവർ രാത്രി ശബ്ദമൊക്കെ കേട്ട് കിടന്ന് എന്തൊക്കെയായിരിക്കും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക?

ഞങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ആ അടുപ്പമെല്ലാം ഇവരുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നുണ്ടാകുമല്ലോ' എന്ന ആലോചന അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു നാണവും പരിഭ്രാന്തിയും ഉണ്ടാക്കി.

അവളുടെ കവിളുകൾ ആകെ ചുവന്നുതടുത്തു. അത് കാരണം അവൾക്ക് അവന്മാരുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എടാ കളിയാക്കാതെ കഴിക്കെടാ..., അവർക്ക് അവരുടെ