Chapter Title : നവവധു 3

വേണ്ടല്ലോ......അച്ഛ അമ്മ കൊണ്ടക്കൊടുത്ത ചായഗ്ലാസും കയിൽ പിടിച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

വയറ്റിലായാലല്ലേ നമ്മള് പേടിക്കേണ്ടൂ....ഇനിയിപ്പോ അവളുമാർക്ക് അവണേൽ ഇവനെ ഒള്ളു. ഇവൻ പിന്നെ ചെയ്യില്ല എന്നെനിക്കോറപ്പാ.....

ആ ഒറ്റ ഡയലോഗ് എന്റെ നെഞ്ചിലാണ് കൊണ്ടത്. ഞാൻ ഇടിവെട്ടേറ്റത് പോലെയായി. ഇന്നുവരെ അച്ചു പോലും അറിയാത്ത ആ രഹസ്യം...!!! അച്ഛക്ക് ഇത്രയും വിശ്വാസമുള്ള ഈ ഞാൻ അന്ന് ചെയ്തതോ?????

ഛേ.... മിണ്ടാതിരി.... വായിതോന്നിയത് പിള്ളേരുടെ മുന്നില് വെച്ചാണോ വിളിച്ചു പറയണേ.... അമ്മയുടെ ശാസന.

ഓ പിള്ളേർക്കൊന്നും അറിയാത്ത പ്രായമല്ലേ....ആർക്കറിയാം ഇവനൊക്കെ എത്ര കാമുകിമാരൊണ്ടന്നു. അച്ഛൻ അമ്മയോട് പുച്ഛഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ പിന്നെയവിടെ നിന്നില്ല. പതുക്കെ വലിഞ്ഞു. ഇല്ലെങ്കിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വലിച്ചുകീറുമെന്നെനിക്ക് തോന്നി.ആ ദിവസത്തിനു ശേഷം ഞാൻ ചേച്ചിയെ ആ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയിട്ടില്ല.ഏങ്കിലും ഇടക്കിടക്ക് ആ ഓർമകൾ എന്നെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ഒരു അറ്റാക്ക് വന്ന പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. അല്ലെങ്കിലും അച്ഛന്മാർ രണ്ടും കൂടി കൂടിയാൽ പിന്നെ നാക്കിന്‌ ലൈസൻസ് ഇല്ല. അത്രക്ക് ഇണപിരിയാത്ത കൂട്ടുകാരാണ് രണ്ടും. ആ പാരമ്പര്യമല്ലേ ഞങ്ങൾക്കും കിട്ടൂ....

അങ്ങനെ ഡിഗ്രി ക്ലാസ് തുടങ്ങി. ഫസ്റ്റ് ദിവസം. ഞാൻ ഒരു നീല ഷർട്ടും ജീന്സുമാണ് ഇട്ടത്. അതും അവളുമാരുടെ സെലക്ഷൻ ആയിരുന്നു. വന്നുവന്ന് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എതിടണമെന്നു പോലും പരസ്പരം തീരുമാനിക്കാറാണ് പതിവ്. മാനേജ്‌മെന്റ് കോളേജ് ആയതിനാൽ അവര് പിള്ളേരെ നോക്കിയാണ് എടുത്തതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. സീനിയർ ചേച്ചിമാരൊക്കെ ക മ്പി കു ട്ടന്‍.നെ റ്റ് നല്ല ആറ്റൻ പീസുകളാണ്. ഞങ്ങളുടെ വർഷത്തെ പിള്ളേരും മോശമല്ല. റാഗിംഗ് പേടിച്ചു ഞാൻ ക്ലാസ് ടൈമിനു തൊട്ടു മുൻപാണ് കോളേജിൽ എത്തിയത്. ക്ലാസ് കണ്ടെത്തി അങ്ങോട്ട്‌ നടക്കുമ്പോഴുള്ള കാഴ്ച്ചകൾ തന്നെ എന്റെ മനം നിറച്ചു. ഒരുമാതിരി ചോക്ലേറ്റ് സിനിമയിൽ പൃഥ്വിരാജിന്റെ അവസ്ഥ പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ആണ്പിള്ളേര് തീരെ കുറവുപോലെ. എവിടെ നോക്കിയാലും പീസുകൾ.

അന്ന് പറയത്തക്ക പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. ആരും റാഗ് ചെയ്യാനും വന്നില്ല. അഡ്മിഷൻ പൂർത്തിയായില്ലാത്തതിനാൽ 40 സീറ്റ് ഉള്ളതിൽ പകുതിയോളമേ ഫിൽ ആയിട്ടൊള്ളു. പെണ്കുട്ടികളാണ് ക്ലസ്സിൽ കൂടുതൽ. ആറോ ഏഴോ ആണുങ്ങള്