Chapter Title : നവവധു 5

എന്റെ ഉത്തരം ഉറച്ചതായിരുന്നു.

അതുപിന്നെ....ജോ.....ഞങ്ങൾ വന്നത്.....കൂട്ടത്തിൽ വന്ന ഒരാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

താൻ എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഞാൻ ലാസ്റ്റ് പിജി സ്റ്റുഡന്റാ. പേര് പ്രജീഷ്. പാർട്ടിയുടെ കോളേജ് യൂണിയൻ ചെയർമാൻ ആയിരുന്നു. അവൻ ആ ഇപ്പൊ ചെയർമാൻ. ഗുണ്ടായിസം കൊണ്ട് കയറിയതാ. സെക്കൻഡ് ഇയറിൽ വെച്ചു ഒന്ന് ജയിച്ചു. ഇപ്പോ തേർഡ് ഇയറാ. കഴിഞ്ഞ ഇലക്ഷന് ഞങ്ങടെ പാർട്ടി സ്ഥാനാർഥിയെ നിർബന്ധിച്ചു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി എന്നൊക്കെ പറയാം അവൻ നോമിനേഷൻ പിന്വലിപ്പിച്ചു. ഇപ്പൊ അവൻ പറയുന്നതാ കോളേജിലെ നിയമം. പ്രിൻസി പോലും അനങ്ങില്ല. അവന്റെ ഗുണ്ടായിസം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കിട്ടിയ അവസരമാ. സഹകരിക്കണം.

ഇല്ല. എനിക്ക് പരാതിയില്ല. എന്തോ അങ്ങനെ പറയാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. സിനിമയിലെ പോലെ ഒറ്റക്ക് പോയി തല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടോന്നുമല്ല. നടക്കില്ല എന്നത് ഉറപ്പാണല്ലോ. ഇവര് പറയുന്നത് വെച്ചു നോക്കിയാൽ അവനെ എല്ലാർക്കും പേടിയാണ് ടീച്ചർമാർ ഉൾപ്പെടെ. ഏതായാലും സമരം പൊട്ടും. അവനൊരു ചുക്കും പറ്റുകയുമില്ല..

അവനെ ചാടിച്ചു വിടുകയുമില്ല. അതുകൂടി പൊട്ടിയാൽ ഞാൻ പിന്നെ പോയി ചത്താൽ മതി എന്ന ബോധ്യം. അത്രയ്ക്ക് നാറും. പിന്നെ അടി കിട്ടിയാലും ശ്രീ വളഞ്ഞു എന്നൊരു തോന്നൽ. ഇനിയും തടി കേടാക്കാൻ വയ്യ.

ഒന്നൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട്?????

ഇല്ലാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ....അച്ചു എവിടുന്നോ ചാടി വീണു.

അവർ എല്ലാരും പിരിഞ്ഞു. എന്നെ കളിയാക്കുകയോ പ്രാകുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂവർ സംഘം മാത്രം പോയില്ല. ഞാൻ അവരെ പരിചയപ്പെടിത്തിയെങ്കിലും അവർ നേരത്തെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചത് അവരാണല്ലോ.... ശ്രീയെ പിന്നെ പറഞ്ഞാൽ തന്നെ അറിയുമല്ലോ

നീയെന്നാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ...????വിശാൽ

നിനക്കോറപ്പൊണ്ടോ അവനെ