Chapter Title : നീലാകാശം പച്ചക്കടൽ ചുവന്ന ഭൂമി…🌏 3 [Robert longdon]

അളിയാ .. നീരജെ..! നി പറഞ്ഞതാടാ ശെരി..! ഞാൻ അവളെ തിരികെ വിളിക്കാൻ പോവാണ്..!

നീരജ് : 🤗 അതാണളിയ അതിൻ്റെ ഒരു ശെരി..!

അമൽ : ഏതിൻ്റെ ശെരി...! നീയൊക്കെ ആർടെ കാര്യാടെ പറയണേ..👀

മലർന്ന് കിടന്ന അമല് തിരിഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവരെ രണ്ട് പേരെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..!

നീരജ് : നിൻ്റെ തന്തയെ വിളിക്കുന്ന കാര്യാ പറഞ്ഞത്..😹

അമൽ :🤧

വിഷ്ണു :😅

നീരജ് : എടാ...പൊട്ട സ്വപ്നയെ വിളിക്കാൻ ..🤦‍♂️☺️

അമൽ : ഓ...അതായിരുന്നോ...😏

വിഷ്ണു : എന്ത്... മൈരാ ഒരു പുച്ഛം...🤨

അമലിൻ്റെ മുഖത്ത് വന്ന പുച്ഛം ഭാവം നീരജ് തള്ളി കളഞ്ഞെങ്കിലും വിഷ്ണു അത് വിടാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല..!

അമൽ : എനിക്കെന്ത് പുച്ഛം...! ഇയാള് അവളെ വിളിക്കോ, കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരോ എന്താ വച്ച ചെയ്യ്..🙂‍↕️NB: ഡോണ്ട് ഡിസ്ട്രബ്..⚠️

അമൽ പിന്നെയും തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു..! നീരജും വിഷ്ണുവും മുഖാമുഖം നോക്കി..!

വിഷ്ണു : അതെന്തളിയാ ...ഈ ശവം അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..!

നീരജ് : ആ..വിട്ട് കള വർക്കിച്ച..🤗 അവൻ ചുമ്മ തമാശയ്ക്ക്..!

വിഷ്ണു മലർന്ന് കിടക്കുന്ന അമലിനെ വിളിച്ചു..!

നീരജ് : ഡേയ്..വേണ്ട ..! അവൻ കിടക്കണപ്പാട്ടിൽ കിടക്കട്ടെ..!

വിഷ്ണു : അവൻ ഇനി ഉറങ്ങണ്ടാ...🤧

നീരജ് :👀

വിഷ്ണു അമലിനെ ചവിട്ടി വിളിച്ചു..!

അമൽ : എന്ത് മൈരാണ്ട ..!

വിഷ്ണു : നി പറഞ്ഞിട്ട് കിടന്നുറങ്ങിയ മതി..!

അമൽ : നിൻ്റെ തന്ത ശങ്കരനെ പോയി വിളിച്ചുണർത്ത് പുണ്ടെ..! ഉറങ്ങി വരുവായിരുന്നു..!

വിഷ്ണു : നി എന്തളിയ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് 🙂

അമൽ : എങ്ങനെ..🥵

അമൽ തല മാന്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..!

അമൽ : നിനക്കെന്തു മൈരെ വയ്യേ..👀

വിഷ്ണു : നീരജ് പറഞ്ഞല്ലോ അവളെ വിളിക്കാൻ..! നിനക്കു മാത്രം എന്താണ് ഒരു താൽപ്പര്യം ഇല്ലായ്മ..🤨

അമൽ ടയറിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന നീരജിനെ നോക്കി..! എന്നിട്ട് വിഷ്ണുനെ നോക്കി..

അമൽ : അവൻ അത് പറയും..! എനിക്കറിയാം അവനെ അത് പറയൂ..!

നീരജ് : അമലെ...👀

അമൽ :