Chapter Title : നീലാകാശം പച്ചക്കടൽ ചുവന്ന ഭൂമി…🌏 5 [Robert longdon]

സ്വപ്നം കണക്കെ നീരജ് കൃഷ്ണയെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു..! ബസ്സിലെ സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പാട്ട് മുഴങ്ങി കേട്ടു...

"..അടക്കത്തിലെങ്കിലും പിടക്കുന്ന നെഞ്ചിലെ

അണികൂട്ടിലെ ഇണപ്പൈങ്കിളി ചിലക്കുന്ന കേട്ടു ഞാൻ

മഞ്ഞു കൊള്ളുമീ ഇന്ദുലേഖയെ മാറിലേറ്റുവാൻ നീയില്ലേ

ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിനിണ പോലെ എന്നരികിൽ ഉള്ള തുമ്പിയോ നീയല്ലേ

എന്നെന്നോ നാണം കൊണ്ടേ ഏതോ മന്ദാരം..

മനോഹരീ രാധേ രാധേ മുരാരിയിന്നെവിടെ പെണ്ണേ

ഇണങ്ങിയോ കണ്ണൻ തന്റെ ഇണങ്ങുവാൻ ചെല്ല് ചെല്ല്

മുകുന്ദന്റെ ഓമൽ ചുണ്ടിൽ മുളം തണ്ടു മൂളി പൊന്നേ

മനസ്സിന്റെ ഉറികളിലൂറിയ സുഖനവനീതം പകരാൻ നില്ല് (കാത്തിരുന്ന...)

.

.

.

.

പാട്ടും കേട്ട് അവളെയും നോക്കിയിരുന്നു ബസ്സ് സ്റ്റാൻഡ് എത്തിയത് നീരജ് അറിഞ്ഞില്ല..! സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ കൃഷ്ണ കാണുന്നത് തന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന നീരജിന് ആണ്..! കയ്യിൽ അഞ്ച് രൂപ കോയിൻ കൊണ്ട് അവൾ മെല്ലെ സീറ്റ് കമ്പിയിൽ കൊട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി..! നീരജ് കണ്ണ് മിഴിച്ച് കൊണ്ട് കൃഷ്ണ ഇറങ്ങി പോകുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു..! കൃഷ്ണ ബസ്സിനെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും വെടിക്കൊണ്ട പന്നിയെ പോലെ നീരജ് വേഗം ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി..! കൃഷ്ണ ഫൂട്ട് പാത്തിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും..നീരജ് പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു..!

നീരജ് : കൃഷ്ണാ...

നീരജിൻ്റെ വിളി കേട്ട് കൃഷ്ണ തിരഞ്ഞ് നോക്കി..! നീരജ് വേഗം നടന്ന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി..!

നീരജ് : ഞാൻ സൊസൈറ്റിയിൽ വന്നിരുന്നു..! കൃഷ്ണയെ കുറച്ച് നാളായി കണ്ടില്ല..!

നീരജ് കൃഷ്ണയെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..!

നീരജ് : ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞ കാര്യം , അതിനെ കൃഷ്ണ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..!

കൃഷ്ണ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നീരജിന് തന്നെ നോക്കി പകച്ച് നിന്നു..!

നീരജ് : അല്ല കുഴപ്പം ഇല്ല പിന്നീട് പറഞ്ഞാ മതി..! ഇഷ്ടം ആണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും പറയാൻ മടിക്കണ്ടാ..! നാളെ സൊസൈറ്റിക്ക് വരോ..സംഗതി പോസിറ്റീവ് ആണെങ്കിൽ ആ പച്ച ചുരിദാർ ഇടാൻ പറ്റോ..😊

കൃഷ്ണ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും നീരജ് തിരികെ നടന്നു..! കൃഷ്ണയുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറഞ്ഞു...

അത്