Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]
നിൽക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു.
മിക്കവാറും ഞങ്ങളെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് വഴിയറിയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതായിരിക്കും.
ഞാനിപ്പോൾ ഫോണെടുത്താൽ പിന്നെ അവന്മാർക്ക് വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വരും. അവന്മാർ വന്നാൽ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ സുഖം അതോടെ അവസാനിക്കും...
അതുകൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നാലോചിച്ച് ഞാൻ സംശയിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴേക്കും നിധി ബൈക്ക് സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തിയിരുന്നു.
"ആരാ ദേവാ അത്...?"
ഹെൽമെറ്റിന്റെ വൈസർ പൊക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
"രാഹുലാ...."
ഞാൻ വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ മറുപടി നൽകി.
"എന്നിട്ട് നീയെന്താ എടുക്കാഞ്ഞേ...?"
ഒരു പുരികം പൊക്കിക്കൊണ്ട്, അല്പം ഗൗരവത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ എന്നെ പരീക്ഷിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
"എടുക്കണോ....?"
ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
പക്ഷേ, ആ ചോദ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി എന്റെ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്ന നിരാശയായിരുന്നു മുന്നിട്ടു നിന്നത്.
വേണ്ട എന്ന് പറയണേ എന്നൊരു അപേക്ഷ ആ ചോദ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
എന്റെ ആ മുഖഭാവവും ശബ്ദത്തിലെ ഇടർച്ചയും കണ്ടതും, എന്റെ മനസ്സ് അവൾക്ക് കൃത്യമായി വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
അവളുടെ മുഖത്ത് മെല്ലെ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അത് എന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹത്തിനുള്ള പച്ചക്കൊടിയായിരുന്നു.
"എങ്കിലെടുക്കണ്ട...."
വളരെ നിസ്സാരമായി അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും ആക്സിലറേറ്റർ കൊടുത്തു. വണ്ടി പഴയതിലും ശക്തിയിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു...
പെട്ടെന്നാണ് മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും വിജനമായ ആ ഇടവഴിയിലേക്ക് വണ്ടി തിരിഞ്ഞത്.
അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു... എന്റെ ഉള്ളിലെ മൃഗം പൂർണ്ണമായി ഉണർന്ന നിമിഷം!
എനിക്കായി അവൾ നൽകുന്ന പച്ചക്കൊടി പോലെ, ചീറിപ്പാഞ്ഞിരുന്ന ബുള്ളറ്റിന്റെ വേഗത അവൾ പെട്ടെന്ന്
💬 Comments
View all comments