Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

പെട്ടിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയോടെ, ഉള്ളിലുണർന്ന കൗതുകം അടക്കാനാവാതെ ഞാൻ സച്ചിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും നിധിയും രാഹുലും അവന്റെ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു.

​സച്ചിൻ നിൽക്കുന്നതിന് തൊട്ടു മുന്നിലായി ചുമരിൽ അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത ഒരിടത്തായി ചെറിയൊരു ഫ്രെയിം തൂങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയ ഒരു ഫോട്ടോ ആയിരുന്നില്ല അത്. മറിച്ച്, കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ഒരു പെയിന്റിംഗ്.

വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ളത് കൊണ്ടാവാം, അതിലെ ചായക്കൂട്ടുകൾ പലയിടത്തും അടർന്നു മാറിയിരിക്കുന്നു.

​ഞാൻ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

​മങ്ങിയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവ്യക്തമായ ഒരു സ്ത്രീരൂപം. മുഖം വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും ആ രൂപത്തിന് മുന്നിലായി തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവിലേക്കാണ് എന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത്. നീലയും പച്ചയും നിറങ്ങൾ വിചിത്രമായി ഇടകലർന്ന, വജ്രം പോലെയുള്ള ഒരു അപൂർവ്വ കല്ല്.

​ചിത്രം തീർത്തും ചെറുതാണ്, പോരാത്തതിന് കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് അത് ചുമരിന്റെ നിറത്തോട് ഏതാണ്ട് ലയിച്ചു ചേർന്ന അവസ്ഥയിലുമായിരുന്നു.

അത്രയും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ മാത്രമേ ആ സ്ത്രീരൂപവും ആ കല്ലും കണ്ണിന് പിടിക്കുകയുള്ളൂ.

​ഇത്രയും നാളും ഈ വീട്ടിൽ നിന്നിട്ടും, ഇങ്ങനെയൊരു ചിത്രം എന്റെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ പോയത് അതിന്റെ വലിപ്പക്കുറവ് കൊണ്ടും ഈ മങ്ങൽ കൊണ്ടും തന്നെയാവാം.

പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ ആ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

കാരണം ആ പച്ചയും നീലയും കലർന്ന നിറം ഞാൻ ഇതിനുമുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്

അതേ ആ വെള്ളത്തിനടിയിലേ കവാടത്തിന് മുന്നിൽ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന തീയുടെ അതേ നിറം...

"ഇത് അച്ഛാച്ചൻ കൊണ്ടുവന്നതാ..."

​നിധിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവളെ