Chapter Title : പാപശൽഭം 12 [Shanushinu] [കല്യാണം, പാലുകാച്ചൽ]

ചെറുക്കനും പെണ്ണും നേരിട്ട് കാണാൻ പാടില്ലെന്ന് ഉമ്മയും ബന്ധുക്കളും കർശനമായ വിലക്കേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

എന്നാൽ കാനഡയിൽ നിന്ന് വന്നിറങ്ങി രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും തന്റെ പൊന്നുവിനെ ഒന്ന് നേരിൽ കാണാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ അക്ഷമ ഷാഹിദിനെയും, അതിലേറെ ജസ്നയെയും വല്ലാതെ വലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ നിക്കാഹിന് കൃത്യം രണ്ട് ദിവസം മുൻപുള്ള വ്യാഴാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് ആ അവസരം ഒത്തുവന്നു. നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച് കല്യാണപ്പെണ്ണിനുള്ള ഡ്രെസ്സും സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ നേരിട്ട് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ടായിരുന്നു.

സാധാരണ ചെറുക്കൻ അതിന് പോകാറില്ലെങ്കിലും, ആവശ്യത്തിന് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ആളില്ലെന്ന കാരണത്താൽ ഉപ്പയുടെയും മൂത്താപ്പയുടെയും അമ്മായിമാരുടെയും ബാക്കി കുടുംബക്കാരുടെയും കൂടെ ഒരു വണ്ടി ഡ്രൈവ് ചെയ്തു ഷാഹിദും മഞ്ചേരിയിലെ ജസ്നയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

ജസ്നയുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തും വലിയ പന്തലുയർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറ്റത്ത് പന്തൽ എല്ലാം ഇട്ടത് കാരണം കാർ കുറച്ചു മാറി ആണ് ഇട്ടിരുന്നത്.

ഷാഹിദിനോട് അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു ബാക്കി എല്ലാവരും കൂടെ അവരുടെ വീട്ടിലോട്ടു കടന്നു ചെന്നു. അവളുടെ ബാപ്പയും ആങ്ങളമാരും ഓടിവന്ന് അവരെ സ്വീകരിച്ചു.

അമ്മായിമാരും സ്ത്രീകളും പുടവപ്പെട്ടികളുമായി അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ, ഷാഹിദിന്റെ ഉപ്പയും ജസ്നയുടെ ബാപ്പയും മറ്റ് കാരണവന്മാരും വീടിൻ്റെ പുറത്ത് ഇടതു ഭാഗത്തായി കാർ പോർച്ചിൻ്റെ അപ്പുറത്തെ ഭാഗത്ത് പന്തലിൽ വെച്ചിരുന്ന കസേരകളിൽ ഇരുന്നു അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചും കല്യാണസദ്യയുടെയും ബിരിയാണിയുടെയും കണക്കുകളെക്കുറിച്ചും ഗൗരവമായ ചർച്ചയിലായി.

ഷാഹിദ് കാറിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ജസ്നക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു.. "പൊന്നു, നീ എവിടെ? ഞാൻ ഇവിടെ നിൻ്റെ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് കാറിലിരിക്കുന്നു.

എന്നോട് അകത്തോട്ടു കയറേണ്ട എന്ന് ഉപ്പ