Chapter Title : പാപശൽഭം 12 [Shanushinu] [കല്യാണം, പാലുകാച്ചൽ]

"വേഗം പോക്കോ... ഇനി മറ്റന്നാൾ രാത്രി," അവൾ തമാശയോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി.

അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴെയെത്തി. ഡൈനിംഗ് ഹാളിലും പന്തലിലും കാറ്ററിംഗ് പണിക്കാരും ബന്ധുക്കളും തിരക്കിലായിരുന്നു. ആരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാതെ, വളരെ കാഷ്വലായി അവൻ ആ തിരക്കിനിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൻ ആരെയും തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ നിന്നില്ല. ആരെങ്കിലും തന്റെ മുഖത്തെ ഈ വെപ്രാളവും വിയർപ്പും കണ്ടാൽ സംശയിക്കുമോ എന്ന ടെൻഷൻ അവനുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്ത് പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന തങ്ങളുടെ കാറിലെത്തി സീറ്റിലിരുന്നപ്പോഴാണ് അവന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്...

ഡാഷ്ബോർഡിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവന് ശരിക്കും അത്ഭുതം തോന്നി—താൻ പോയിട്ട് കഷ്ടിച്ച് ഒരു 40 മിനിറ്റ് മാത്രമേ ആയിട്ടുള്ളൂ! പക്ഷേ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞ ആ സമയം, വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ് സഫലമായതുപോലെയുള്ള ഒരു വലിയ അനുഭവമായിരുന്നു അവന് നൽകിയത്.

താൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന അവളുടെ പാന്റീസിന്റെ മൃദുത്വം അവൻ പാൻ്റ്സിൻ്റെ സിപ് തുറന്നു പതിയെ തലോടി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ താൻ കൊടുത്ത ആ തൂവെള്ള ബ്രൈഡൽ ലേസ് സെറ്റിൽ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ അവൾ നിൽക്കുന്ന രൂപം അവന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.

കാറില് കയറി ഫോണില് സമയം നോക്കുമ്പോൾക്കും പൊന്നുവിൻറെ മെസ്സേജ് വന്നു... "എൻ്റെ പുതിയപ്ല അവിടെ എത്തിയോ? ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ... "

"ആ ഡാ.. ഉപ്പ കണ്ടു" - ഷാഹിദ് വെറുതെ അവളെന്താ പറയുന്നേ എന്ന് നോക്കാൻ ഒരു നമ്പറിട്ടു.

അത് പറഞ്ഞതും അവൻ്റെ ഫോൺ അപ്പൊൾ തന്നെ അടിച്ചു...

"എന്റെ റബ്ബേ... എൻ്റെ ഉപ്പ നിന്നെ കണ്ടോ ഷാഹി? പടച്ചോനെ