Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 13 [മാർക്കസ്]

ആണ്. എനിക്ക് കുറച്ച് space വേണം.

അഞ്ചു: (നിറക്കണ്ണുകളോടെ ഉറക്കെ) I AM SORRY രോഹൻ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.

ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ, ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ: പൊയ്ക്കോളൂ.....

അവൾ പോയി. ആകെ വല്ലാത്ത ഒരു നിശബ്ദത. ആ ദിവസവും കഴിഞ്ഞു, ഞാൻ അന്ന് leave എടുത്തു, അടുത്ത ദിവസവും leave, അങ്ങനെ ഒരു 3 ദിവസം leave ആക്കി, എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് എപ്പോഴോ മദ്യപിക്കുമ്പോൾ ഓർമ വന്നു, തിരിച്ച് ജോലിയിൽ കേറാം, ഇനിയെല്ലാം വരുന്നിടത്തുവെച്ചു കാണാം എന്നായി എന്റെ തീരുമാനം, പാറു പോയി, ഇനി അവൾ വിചാരിച്ചാൽ തിരികെ വരും, അതല്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു അടഞ്ഞ അധ്യായം ആയി കണക്കാക്കാം.

അവളുടെ അമ്മ ഇടയ്ക്ക് വിളിക്കും, ഇതൊന്നും ആ പാവത്തിനറിയില്ല, പറയാൻ കൊള്ളാവുന്ന കാര്യം അല്ലല്ലോ.

ദിവസങ്ങൾ, ആഴ്ചകളായി, അത് പിന്നെ 1 മാസം ആയി, ഒരു ദിവസം calling bell മുഴങ്ങി, ഒരു sunday. ഞാൻ പോയി കതക് തുറന്നു, പിങ്കി.

ഞാൻ: എന്താ പിങ്കി?

പിങ്കി: എന്താ രോഹൻ ഇങ്ങനെ, എന്ത് കൊലമാ ഇത്? ഷേവ് ചെയ്യാതെ, മുടിയും വെട്ടാതെ എന്താ, എന്താ ഇപ്പൊ ഓഫീസിൽ വരാതെ? എന്താ problem?

ഞാൻ: personal ആണ്, പറയാൻ പറ്റില്ല.

പിങ്കി: ok sir, ഞാൻ അകത്തേക്ക് വന്നോട്ടെ?

ഞാൻ: എന്തിനാ?

പിങ്കി എന്നെ തള്ളി മാറ്റി അകത്തേക്ക് വന്നു.

പിങ്കി: ഇതെന്താ ബാർ ആണോ? എന്തുമാത്രം കുപ്പികളാ? Full time വെള്ളമടി ആണോ?

ഞാൻ: ആണെങ്കിൽ?

പിങ്കി: എന്തിനാ ഈ ദേഷ്യം?