Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

ഞാൻ ഒന്ന് മുഖം ചുളിച്ചു.
ദിവ്യ പക്ഷേ ഒട്ടും മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല. അവൾ നേരെ എന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. രണ്ട് കൈകളും എന്റെ ഇരുവശത്തായി ബെഡിൽ കുത്തി എന്നെ പൂർണമായി കുടുക്കിയപോലെ.
അവളുടെ മുടി മുന്നിലേക്ക് വീണ് എന്റെ മുഖത്ത് ചെറുതായി തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേഗത്തിൽ ശ്വാസം എടുക്കുന്നതിനാൽ അവളുടെ നെഞ്ച് പതുക്കെ ഉയർന്നു താഴുന്നതും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

മായ അപ്പോഴേക്കും പിന്നിൽ വാതിൽ പതുക്കെ അടച്ചു ലോക്ക് ചെയ്തു. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ചെറിയൊരു ഭയം കലർന്ന ആവേശം പാഞ്ഞുകയറി.

അവൾ പതുക്കെ നടന്ന് ബെഡിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി.

“ഇനി രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കണ്ട…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ എന്റെ രണ്ട് കൈകളും പിടിച്ച് തലക്ക് മുകളിലേക്ക് കോർത്തുപിടിച്ചു.

“എടീ… നിങ്ങളിത് എന്താ ചെയ്യാൻ പോവുന്നേ…” ഞാൻ ചിരിക്കാനും പേടിക്കാനും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയ പോലെ ചോദിച്ചു.

“ശിക്ഷ,” ദിവ്യ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അവൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ മുകളിലിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ ദേഷ്യത്തിന്റെ ചെറിയ കനൽ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതിനൊപ്പം മറ്റെന്തോ കൂടി കലർന്നിരുന്നു.

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ നോക്കുന്നതിനുമുമ്പേ അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ എത്തി.

ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി അവൾ അതെല്ലാം ഞൊടിയിടയിൽ അഴിച്ചു.

“ഡി… പതുക്കെ…” ഞാൻ പറയുമ്പോഴേക്കും അവസാന ബട്ടണും അഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ട് രണ്ട് വശത്തേക്കും നീക്കി.

തണുത്ത വായു നേരെ നെഞ്ചിൽ തട്ടിയ നിമിഷം ഞാൻ ഒന്ന് വിറച്ചു.

ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് പതിഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിയെ വിരിഞ്ഞ ആ ഭാവം ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു — ദേഷ്യത്തിനിടയിലും ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ആകർഷണം.

ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“ഹും…” അവൾ പതുക്കെ മൂളി. “ജിം പോകാതിരുന്നാലും മോശമില്ലല്ലോ…”

“ വായിനോട്ടം ഇപ്പൊ ആരാ?” ഞാൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

അത് കേട്ടതും