Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

മായ പിന്നിൽ നിന്ന് ചിരിച്ചു.
“അയ്യടാ… ഇപ്പോഴും ഡയലോഗ് ഇറക്കാൻ ഒരു കുറവും ഇല്ല.”

ദിവ്യ പക്ഷേ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ പതുക്കെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി. ആ സ്പർശം ചെറുതായിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു വിറയൽ പടർന്നുപോയി.

“ഇത്ര energy ഉണ്ടായിട്ടാണോ അവിടെ ‘എനിക്ക് തലകറക്കം’ന്ന് പറഞ്ഞു കിടന്നത്…” അവൾ കളിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ മറുപടി പറയാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ ഫാനിന്റെ ശബ്ദവും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസങ്ങളുടെ ചൂടും മാത്രം ബാക്കി നിന്നു.

ദിവ്യ കുറച്ച് നേരം എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ പതുക്കെ തൊലിയിൽ ചുറ്റി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ സ്പർശവും ചെറിയൊരു വിറയലായി ശരീരം മുഴുവൻ പടരുന്ന പോലെ.

മായ ഇപ്പോഴും എന്റെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തും അതേ കള്ളച്ചിരി.

“ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട് നമ്മുടെ രോഗിക്ക്…?” മായ കളിയോടെ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി കൊല്ലാതിരുന്നാൽ മതി…” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഹും… ഇനിയും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ,” ദിവ്യ പിറുപിറുത്തു.

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. പിന്നെ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ എന്റെ രണ്ടു മുലക്കണ്ണുകളിലും വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ പിടിച്ചു.

അവളുടെ മുഖത്തെ ആ കള്ളച്ചിരിയും കണ്ണിലെ തിളക്കവും കണ്ട നിമിഷം തന്നെ അവളുടെ ഉദ്ദേശം എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

“ഡി… വേണ്ട… പ്ലീസ്…” ഞാൻ ഉടനെ കെഞ്ചി. “നല്ല വേദന ഉണ്ടാവും…”

പക്ഷേ എന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ടും ദിവ്യയുടെ ചിരി ഒട്ടും മങ്ങിയില്ല. മറിച്ച് അവൾക്ക് അതിൽ കൂടുതൽ രസം കിട്ടിയപോലെ തോന്നി.

“ആഹാ… ഇപ്പോഴാണോ പേടി വന്നേ?” അവൾ കളിയോടെ ചോദിച്ചു.

മായ പിന്നിൽ നിന്ന് എന്റെ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
“ഇവനെ നോക്ക്… കുറച്ച് മുമ്പ് വരെ വലിയ ഹീറോ ആയിരുന്നു.”

“എടീ… രണ്ടും കൂടി മനുഷ്യനെ കൊല്ലല്ലേ…” ഞാൻ ഒന്ന് കുതറാൻ നോക്കി.

പക്ഷേ രക്ഷപ്പെടാൻ പറ്റില്ലെന്ന് എനിക്ക്