Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

പകരം കണ്ണ് ചുരുട്ടി എന്നെ നോക്കി.

പിന്നിൽ നിന്ന മായ ഉടനെ ചിരിച്ചു.
“ബാക്കി പറയണ്ട… ഇവന് ഇപ്പോഴേ മനസ്സിലായി.”

“മനസ്സിലായി…” ഞാൻ ഉടനെ അനുസരണയോടെ തലകുലുക്കി.

“ശരിക്കും?” ദിവ്യ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അതെ…”

അത് കേട്ടതും രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

ദിവ്യ ഒന്ന് മുന്നോട്ട് വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചെറുതായി ചുണ്ട് മുട്ടിച്ചു.
“Good boy.”

അതും പറഞ്ഞ് ദിവ്യ എന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് തട്ടി പിന്നെ ഒരു വിജയിച്ച ആളെ പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പോകുമ്പോഴും വാതിലിനരികിൽ നിന്ന് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കാൻ മറന്നില്ല.

“ഓർത്തോ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…”

അവൾ കണ്ണ് ചുരുട്ടി കാണിച്ചതും ഞാൻ ഉടനെ അനുസരണയോടെ തലകുലുക്കി.

വാതിൽ അടഞ്ഞതും ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“ദൈവമേ… രക്ഷപ്പെട്ടു…” ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.

പക്ഷേ ആ സമാധാനം രണ്ട് സെക്കന്റ് പോലും നീണ്ടില്ല.

മായ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മുഖത്ത് നല്ലൊരു കള്ളച്ചിരി.

“എന്റെ പൊന്നിന് നൊന്തോ…?”

കബട വിഷമം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ശബ്ദം കേട്ടാൽ ആരും കരുതും ഇവൾക്ക് എന്നോട് വലിയ സഹതാപമാണെന്ന്.

“പോടീ…” ഞാൻ മുഖം ചുളിച്ചു. “നിങ്ങൾ രണ്ടും കൂടെ മനുഷ്യനെ കൊല്ലും.”

“അയ്യോ പാവം…”

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. പിന്നെ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ എന്ന പോലെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈ നീട്ടി.

ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് ശരിക്കും അവൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണെന്ന് തോന്നി.

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം—

അവൾ നേരെ ഞാൻ നേരത്തെ വേദന കൊണ്ട് പിടഞ്ഞ ആ മുലക്കണ്ണിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“ആാാ!”

ഞാൻ ശരിക്കും വേദന കൊണ്ട് ഒന്ന് പൊങ്ങി.

“എടീ പിശാചേ!”

ഞാൻ അവളെ അടിക്കാൻ ഓങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൾ കിലുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബെഡിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.

“കിട്ടിയേ!”

അത് പറഞ്ഞ് അവൾ വാതിലിലേക്ക് ഓടി.

“ഇങ്ങോട്ട് വാ… ഇന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും…” ഞാൻ വേദന കൊണ്ട് നെഞ്ച് തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ അവൾ നിർത്തിയില്ല. വാതിലിനരികിലെത്തി തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. മുഖത്ത് ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി