Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

ഇപ്പോഴും ആ കള്ളദേഷ്യം ബാക്കി.

ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ ഒന്ന് തൊണ്ടയിൽ വെള്ളമിറക്കി.

അവൾ കുറച്ച് നേരം എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ തമാശയും, അസൂയയും, സ്നേഹവും… എല്ലാം കലർന്നിരുന്നു.

പിന്നെ അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു—

“നീ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ആണ്…”

ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം ചെറുതായി മൃദുവായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനുള്ളിലെ possessiveness വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു.

അവൾ എന്റെ കവിളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചെറുതായി അമർത്തി.

“വേറെ ആരെയെങ്കിലും ഇങ്ങനെ നോക്കിയാൽ ഉണ്ടല്ലോ…”

വാക്ക് മുഴുവൻ പറഞ്ഞില്ല. പകരം കണ്ണ് ചുരുട്ടി എന്നെ നോക്കി.

പിന്നിൽ നിന്ന മായ ഉടനെ ചിരിച്ചു.
“ബാക്കി പറയണ്ട… ഇവന് ഇപ്പോഴേ മനസ്സിലായി.”

“മനസ്സിലായി…” ഞാൻ ഉടനെ അനുസരണയോടെ തലകുലുക്കി.

“ശരിക്കും?” ദിവ്യ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അതെ…”

അത് കേട്ടതും രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

ദിവ്യ ഒന്ന് മുന്നോട്ട് വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചെറുതായി ചുണ്ട് മുട്ടിച്ചു.
“Good boy.”

അതും പറഞ്ഞ് ദിവ്യ എന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് തട്ടി പിന്നെ ഒരു വിജയിച്ച ആളെ പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പോകുമ്പോഴും വാതിലിനരികിൽ നിന്ന് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കാൻ മറന്നില്ല.

“ഓർത്തോ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…”

അവൾ കണ്ണ് ചുരുട്ടി കാണിച്ചതും ഞാൻ ഉടനെ അനുസരണയോടെ തലകുലുക്കി.

വാതിൽ അടഞ്ഞതും ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“ദൈവമേ… രക്ഷപ്പെട്ടു…” ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.

പക്ഷേ ആ സമാധാനം രണ്ട് സെക്കന്റ് പോലും നീണ്ടില്ല.

മായ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മുഖത്ത് നല്ലൊരു