Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

വിചിത്രമായി പ്രതിധ്വനിച്ചു.

എന്റെ ശ്വാസം വീണ്ടും വേഗത്തിൽ ആയി. ഹൃദയം നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ശക്തമായി ഇടിക്കുന്നു.

അപ്പോഴാണ്…

ദൂരെയൊക്കെയായി ചെറിയൊരു വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞത് ഞാൻ കണ്ടത്.

അത് കണ്ടപ്പോ ചെറിയ ഒരു സമാധാനം തോന്നി

ആദ്യം അത് ഒരു ചെറിയ പൊട്ടുപോലെ മാത്രം ആയിരുന്നു. പക്ഷേ പതിയെ… പതിയെ അത് വലുതായി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.

ആ വെളിച്ചം നീങ്ങുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ എന്തോ അസ്വാഭാവികത ഉണ്ടായിരുന്നു. നടക്കുന്നതുപോലെയല്ല… ഒഴുകി വരുന്നതുപോലെ.

എന്റെ കാലുകൾ അറിയാതെ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി.

“ഇനി ഇതെന്താ…” ഞാൻ വിറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പിറുപിറുത്തു.

വെളിച്ചം അടുത്തേക്ക് വരുംതോറും അതിന്റെ രൂപം പതുക്കെ വ്യക്തമായി തുടങ്ങി.

അടുത്ത നിമിഷം അത് കണ്ടതും എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ തണുത്തുപോയി.

“ദൈവമേ…”

അത് മനുഷ്യൻ അല്ല.

ഒരു അന്യഗ്രഹ ജീവിയെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന… അതീവ വികൃതമായ ഒരു രൂപം.

ശരീരം മുഴുവൻ ചാരനിറം കലർന്ന കറുപ്പ്. സാധാരണ മനുഷ്യനേക്കാൾ വളരെ ഉയരം. കൈകൾ അസ്വാഭാവികമായി നീളം കൂടിയവ. വിരലുകൾക്ക് പകരം മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങൾ.

അതിന്റെ തലയുടെ ആകൃതി പോലും മനുഷ്യന്റേതുപോലെ അല്ലായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് രണ്ട് തെളിഞ്ഞ പൊള്ളയായ വെളിച്ചങ്ങൾ മാത്രം. വായ്… അതൊരു വായാണോ എന്ന് പോലും സംശയം തോന്നുംവിധം കീറിയുപൊളിഞ്ഞ രൂപം.

അതിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിചിത്രമായ ശബ്ദം… പകുതി അലർച്ചയും പകുതി ചിരിയും പോലെ.

അത് പതുക്കെ എന്റെ നേരെ നീങ്ങി.

ഞാൻ അവിടെ നിശ്ചലമായി നിന്നു. തലച്ചോർ മുഴുവൻ ഷട്ട് ഡൗൺ ആയപോലെ.

“ഇനി ഇപ്പൊ ഇതെന്ത്