Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 12 [Jhon Clinton]

ഇത് അവസാനത്തേതും ആയിരിക്കില്ല...

""പോവാം...?"

പെട്ടെന്ന് സൈഡിൽ നിന്ന് വന്ന മായയുടെ ശബ്ദമാണ് എന്നെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്.

"ആ... കഴിഞ്ഞോ? എന്നാ പോവാം."

ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് സഞ്ചി വാങ്ങി.

മായ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പതിയെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

ഞാൻ പിന്നിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നതിനിടയിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ആ താറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി.

ഒരിക്കൽ കൂടി അവനെ നോക്കി.

അവൻ ഇപ്പോഴും അതേ ഇരിപ്പിലാണ്.

സിഗരറ്റ് വിരലുകൾക്കിടയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മാത്രം മാറിയിരുന്നില്ല.

ആ കണ്ണുകൾ.

അവ ഇപ്പോഴും എന്റെ മേൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തമ്മിൽ ഉടക്കി.

"ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ മാത്രം എന്താ ഉള്ളത്?"

ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

"ഇനി ഇവന് എന്നെ അങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?"

ആ ചിന്ത വന്നതും എനിക്ക് തന്നെ ചിരി വന്നു.

അതോടെ ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റി.

സ്കൂട്ടർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

ടൗൺ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ ആ നീല കലർന്ന കണ്ണുകൾ മാത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ടൗണിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരം പോയി...

"എടി മായേ ആരാ ആ വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറുക്കൻ...?"

ഞാൻ അവളോട്‌ ഒന്ന് ചേർന്നിരുന്നു ചോദിച്ചു...

"ആര്...? "

"എടി മായേ... ആരാ ആ വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറുക്കൻ?"

ഞാൻ അവളോട് കുറച്ച് കൂടി ചേർന്ന് ഇരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ആര്...?"

അവൾ മുഖം ചെറുതായി പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ച് നോക്കി.

"എടി, ആ താറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ... അത്."

"ഓ... അതോ."

ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"അത് ജയ്സൺ. ഇവിടെ അടുത്തുള്ള കാഞ്ഞിരക്കുറ്റിയിലുള്ളതാണ്."

"എന്തേ?"

"ഒന്നുമില്ല. വെറുതെ ചോദിച്ചതാ."

ഞാൻ അതും പറഞ്ഞ് വിഷയം അവിടെ വിട്ടു.

പക്ഷേ മനസ്സ് അത്ര പെട്ടെന്ന് വിട്ടില്ല.

ജയ്സൺ.

ആ പേര് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒന്ന് ആവർത്തിച്ചു.

മായ സ്കൂട്ടർ ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോഡും കാഴ്ചകളും എല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.