ശ്യാമയും സുധിയും 2 [ഏകൻ]

സുധി ബില്ല് ശ്യാമയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

"ഏയ്‌! അത് സാരമില്ല. ഏതായാലും ഞാൻ ബില്ല് അടച്ചിട്ടു വരാം. അത് കഴിഞ്ഞു ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചിട്ട് വീട്ടിലേക്കു പോകാം. അമ്മ സമ്മതിച്ചാൽ അവിടെ കഴിയാം.. അല്ലെങ്കിൽ.......?"

"അമ്മയെ കൊണ്ട് എങ്ങനെ എങ്കിലും സമ്മതിപ്പിക്ക്. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം.."

"അയ്യോ! എന്റെ കാലൊന്നും പിടിക്കേണ്ട."

"അയ്യേ!! ശ്യാമയുടെ അല്ല. ശ്യാമയുടെ അമ്മയുടെ."

ശ്യാമ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. ശ്യാമ പുറത്തേക്ക് പോയി . പോകുന്നതിനിടയിൽ ബില്ല് നോക്കി.

" നാൽപതിനായിരം രൂപയോ..?

എന്റെ ദേവി. " ശ്യാമ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. നാലായിരം തികച്ചു എടുക്കാൻ ഇല്ലാത്ത താൻ എങ്ങനെ ഇത് അടക്കും. താൻ ചെയ്യുന്നത് എല്ലാം മണ്ടത്തരം ആയി പോകുന്നല്ലോ? ഇതിപ്പോ എങ്ങനെ അടക്കും. ഇനി അടയ്ക്കാതിരിക്കാനും പറ്റില്ലല്ലോ ? കൂടാതെ റൂമും ഭക്ഷണവും.. അമ്മയോട് എന്ത് പറയും. ആലോചിച്ചിട്ട് ശ്യാമയ്ക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.

ശ്യാമ അവിടെ കണ്ട കസേരയിൽ ഇരുന്നു. കൈ കൂട്ടി തിരുമ്മി.. അപ്പോഴാണ് വിരലിൽ കിടക്കുന്ന മോതിരം തടഞ്ഞത്. സ്വർണമായി അവശേഷിക്കുന്നത് ഇനി അത് മാത്രമാണ്. പിന്നെ ഒരു താലിയും. ഒരു റോൾഡ് ഗോൾഡ് മാലയിൽ അത് കോർത്തു ഇട്ടതാണ് ഇപ്പോൾ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നത്.

അത് ഒരിക്കലും താൻ കളയില്ല. തന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ആയ സുധിയേട്ടൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിതന്നതാണ്. ഇപ്പോൾ മൂന്നു വർഷം ആകാറായി അദ്ദേഹം തന്നെ വിട്ട് പോയിട്ട്. ഒരു ചെറിയ പനിയിൽ തുടങ്ങിയതാ.. ഡോക്ടറെ കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് കേട്ടില്ല. ആ പനിയും കൊണ്ട് നടന്നു. ഒടുക്കം അത് ഹൃദയത്തേയും തലച്ചോറിനെയും ബാധിച്ചു.

ചികിത്സ നടത്താൻ പണം തികയാതെ വന്നപ്പോൾ പലതും എന്ന പോലെ മാലയും വിൽക്കേണ്ടി വന്നു. അതിനിടയിൽ അമ്മയ്ക്കും സുഖമില്ലാതെ ആയപ്പോൾ ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്ന വീട് പോലും പണയത്തിൽ ആയി.

സാരമില്ല തല്ക്കാലം മോതിരം പണയം വെക്കാം. സുധിയേട്ടൻ സമ്മതിക്കാഞ്ഞിട്ടാണ് ഒരിക്കൽ അത് വിൽക്കാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങിയതാ. പാവം എന്റെ സുധിയേട്ടൻ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ തനിക്കു ഇങ്ങനെ ഒന്നും കഷ്ട്ടപെടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു. ഇതാ ഇപ്പോൾ ഇതിന് മുൻപ് ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു സുധി കാരണം ആ മോതിരം പണയം വെക്കേണ്ടി വരുന്നു.

ശ്യാമ വേഗം എഴുനേറ്റ് പോയി മോതിരം പണയം വെച്ചു. ഒരു പവന് മുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ആ മോതിരം. അതുകൊണ്ട് അമ്പതിനായിരം കിട്ടി. അതുമായി ശ്യാമ വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ തിരിച്ചു ചെന്നു.

ബില്ല് അടച്ചു. സുധി കിടക്കുന്ന കാട്ടിലിനടുത്തേക്ക് തിരിച്ചു ചെന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഒരു സിസ്റ്റർ അവിടെ വന്നിരുന്നു. കൂടെ ഒരു ബാഗും സുധിയുടെ കൈയിൽ ഒരു ഫയലും. അവിടെ കാണാം.

"ഇത് ഈ ബേഗ് സുധിയുടെതാണ് . ആ സമയം ബൈക്ക് ഓടിക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് തൂക്കിയിട്ടിരുന്നത്. കൂടെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പേഴ്‌സും ഫോണും അതിൽ ഉണ്ട്. ഇനി ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വരണം അപ്പോൾ കാലിന്റെ കെട്ട് അഴിക്കാം എന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. "