Chapter Title : താഴ്‌വാരം 2 [Rog]

എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്നു മീരച്ചേച്ചി.

ശരിയാ, അമ്മ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു, ചേച്ചി വിളിച്ചു എന്നെ പറ്റി അന്വേഷിക്കുമെന്ന്. പക്ഷേ ഞാനോ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാൻ നിന്നില്ല.

ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹത്തിനു അകലം വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ ചേച്ചി അതു അടർന്നുപോകാതെ പിടിച്ചു നിർത്തുകയായിരുന്നു.

എന്തോ ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് തല പെരുക്കുന്ന പോലെ. ഞാൻ പതിയെ വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ബെഡ്ഡിലേക്കു കിടന്നു, തലയണയിലേക്കു തല അമർത്തി വെച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.

സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

എന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഞാൻ തിരിച്ചറിയാതെ പോയല്ലോ.

" എന്റെ മീരച്ചേച്ചി എന്തോരും സങ്കടപ്പെട്ടു കാണും ?".

(തുടരും)

*********************************************************************

ഞാൻ മുമ്പേ പറഞ്ഞപോലെ ഈ കഥയും ചിലപ്പോൾ വേറെ കഥകളുമായി സാമ്യമുണ്ടായേക്കാം ക്ഷെമിക്കുക ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ നിന്നും വായിച്ച മറ്റു കഥകൾ തന്നെയാണ് ഈ കഥ എഴുതാനുള്ള പ്രേചോദനം .

എഴുതുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ വിചാരിക്കും ഇത് ഞാൻ എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്ന് 😂

വീണ്ടും ക്ഷെമിക്കണമേ എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു 🙏

- [ ROG ]