Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

ഭയങ്ങളും സങ്കൽപ്പങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേർക്കും.

നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ യഥാർത്ഥ സംഭവത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അസ്ഥികൂടം മാത്രം ബാക്കിനിൽക്കും. അതിനുചുറ്റും വളർന്നിരിക്കുന്നതെല്ലാം കഥയായിരിക്കും.”

“അപ്പോൾ യക്ഷി എന്നത് പ്രേതമല്ലേ?”

“അല്ല.”

“മരിച്ച സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവുമല്ല?”

“ഒരു പരിധിവരെ ആണ് എന്നാൽ അല്ല.”

“ചെറുമുത്തച്ഛൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?”

ഹരിഹരൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. മേശപ്പുറത്തെ ചെറുപെട്ടി അടച്ചുവെച്ചശേഷം അദ്ദേഹം മുറിയുടെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ചുമരിനോട് ചേർത്ത് ഉയരമുള്ള ഒരു മര അലമാര ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതിന്റെ വാതിലുകളിൽ പഴയ കൊത്തുപണികൾ. നടുവിലായി താമരയുടെ രൂപത്തിൽ ഒരു പിച്ചളപ്പിടിയും.

അദ്ദേഹം അരയിൽനിന്ന് ചെറിയൊരു താക്കോൽക്കൂട്ടം എടുത്തു. അതിൽനിന്ന് നീളം കൂടിയ ഒരു താക്കോൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അലമാര തുറന്നപ്പോൾ പഴയ കടലാസുകളുടെയും എണ്ണയുടെയും ലോഹത്തിന്റെയും കലർന്ന ഗന്ധം പുറത്തുവന്നു.

മുകളിലെ തട്ടിൽ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ. താഴെയുള്ള അറകളിൽ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച ചില ഉപകരണങ്ങൾ. ഹരിഹരൻ അവയിൽനിന്ന് നീളം കൂടിയ ഒരു തുണിപ്പൊതി പുറത്തെടുത്തു. അത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് പതുക്കെ തുറന്നു.

അകത്ത് ഒരു മരക്കമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

അത് സാധാരണ വിറകുകഷണമല്ലെന്ന് ആദ്യനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ ആദിത്യന് മനസ്സിലായി. ഏകദേശം ഒരു മുഴത്തോളം നീളം. ഒരു അറ്റം കൂർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. മറുവശത്ത് ചെറുതായി പിടിയുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇരുണ്ട തവിട്ടുനിറമുള്ള മരം. വർഷങ്ങളോളം എണ്ണ പുരട്ടിയതുപോലെ മിനുസമുള്ള പുറം.

അതിന്റെ അരികിൽ നീളം കൂടിയ ഒരു ഇരുമ്പാണിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ കെട്ടിടനിർമാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ആണിയേക്കാൾ വളരെ നീളം. അതിന്റെ അറ്റവും അസാധാരണമായി കൂർത്തിരിക്കുന്നു.

കൂടാതെ വെള്ളി നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചെറുകത്തിയും, ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ നിറച്ച ഒരു തുണിസഞ്ചിയും പൊതിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആദിത്യന്റെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു.