Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

എണ്ണം മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ.

അവരുടെ പേരുകൾ കാലത്തിനൊപ്പം പല രൂപങ്ങളിലായി മാറി. യഥാർത്ഥ പേരുകൾ ഏതെന്ന് നിശ്ചയിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.”

ആദിത്യൻ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

“കാളിക അവരെ പല വർഷങ്ങളോളം പരിശീലിപ്പിച്ചു. ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ മാത്രമല്ല. രോഗബാധിതരെ തിരിച്ചറിയാൻ. രോഗവും ദുഷ്ടതയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ. കൊല്ലേണ്ടവരെയും രക്ഷിക്കാവുന്നവരെയും വേർതിരിക്കാൻ.

യക്ഷിയെ എങ്ങനെ ദുർബലപ്പെടുത്തണം, ലൂപിനെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണം, ലിച്ചിന്റെ തല എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കണം—എല്ലാം.”

“അവരാണ് ആദ്യത്തെ വേട്ടക്കാർ?”

“ഈ പ്രദേശത്ത്, അതെ. ലോകത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലും മറ്റുള്ളവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ച വേറെ ജീവികൾ സ്വന്തം മനുഷ്യവേട്ടക്കാരെ പരിശീലിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ നമ്മുടെ ആറു വംശങ്ങളുടെ തുടക്കം കാളികയുടെ ആറു ശിഷ്യരിൽനിന്നാണ്.”

“ആറു വംശങ്ങൾ?”

“ആറു വളകൾ. ആറു സ്വർണത്തട്ടുകൾ. ആറു സംരക്ഷകകുടുംബങ്ങൾ.”

ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുരുങ്ങി.

“പുതുശ്ശേരി അവയിൽ ഒന്നാണോ?”

“കറുത്ത വളയുടെ സംരക്ഷകർ.”

“നീലകണ്ഠത്തോ?”

“വെളുത്ത വളയുടെ സംരക്ഷകർ. അതേക്കുറിച്ച് ഇപ്പൊ പറയാം.”

ഹരിഹരൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മനസ്സിലൊരു കല്ലുപോലെ പതിച്ചു. ആദിത്യൻ പുറത്തു യാതൊരു ഭാവവും കാണിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മുത്തച്ഛൻ നൽകിയ വളയെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പറയേണ്ടതില്ലെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു. ഹരിഹരൻ എത്രത്തോളം അറിയുന്നുണ്ടെന്ന് ആദ്യം മനസ്സിലാക്കണം.

“കാളികയും ആറു വേട്ടക്കാരും രോഗബാധിതരെ വേട്ടയാടി,” ഹരിഹരൻ തുടർന്നു. “ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന യക്ഷികളെ ഇല്ലാതാക്കി. കാട്ടിൽ കൂട്ടങ്ങളായി വളർന്ന രൂപാന്തരികളെ തടഞ്ഞു.

യുദ്ധങ്ങളിൽ മരിച്ചവരെ ലിച്ചുകളാക്കി ഉയർത്തിയ ദുഷ്ടസാധകരെ നശിപ്പിച്ചു. കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഇന്നത്തെ തമിഴ്നാട്, കർണാടകം, ശ്രീലങ്കയുടെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങൾ—കടലും മലയും കടന്ന് അവരുടെ വേട്ട നീണ്ടു.”

“എത്രകാലം?”

“മനുഷ്യരുടെ കണക്കിൽ പല തലമുറകൾ.