Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

ഉയർന്ന വേദന.

പുതിയ വീട്ടിലെ ഓരോ സംഭവത്തോടും അസാധാരണമായി ശക്തമായ പ്രതികരണം. ചിലരോടുള്ള അകാരണമായ കോപം. ചിലരോടുള്ള ഉടനെയുള്ള അടുപ്പം. സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ പ്രായത്തിനും പരിശീലനത്തിനും യോജിക്കാത്തവിധം ചിന്തകൾ വഴിതെറ്റിയ നിമിഷങ്ങൾ.

കാർത്യായനിയുടെ നിതംബം നോക്കി നിന്നതും, അവളുടെ മുണ്ട് പൊക്കി നോക്കാൻ തോന്നിയതുമെല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു.

അതെല്ലാം സാധാരണ യൗവനവികാരങ്ങളാണെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നു.

പക്ഷേ വെളുത്ത വള തന്നിൽ ലയിച്ചതിനുശേഷമാണോ അവ കൂടുതലായത്?

മുത്തച്ഛൻ വള നൽകിയതിനു മുൻപും ശേഷവുമുള്ള തന്റെ മനോഭാവങ്ങൾ അവൻ ഓർത്തുനോക്കി. വ്യക്തമായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചുപറയാനാവില്ല. എന്നാൽ സാധ്യത അവഗണിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല.

തന്റെ കൈയിൽ വെളുത്ത വളയുണ്ടെന്ന് ഹരിഹരന് അറിയില്ലെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഒരു അനുമാനമല്ല. യഥാർത്ഥ അറിവായിരിക്കും.

“എന്താണ് ആലോചിക്കുന്നത്?” ഹരിഹരൻ ചോദിച്ചു.

ആദിത്യൻ ഉടൻ മുഖം ശാന്തമാക്കി.

“കറുത്ത വള ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലാണെങ്കിൽ എനിക്ക് ശാരീരികമായി ദുർബലനാകുമോ എന്ന്.”

“ഉടനെ അല്ല. വളയുടെ ശക്തി നിന്നിൽ ഉണരുന്നതനുസരിച്ചായിരിക്കും ദോഷവും പ്രകടമാകുക. പ്രയോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് തളർച്ച. നീ കറുത്ത വളയുടെ ശക്തി ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും.

അതുകൊണ്ടാണ് എത്രയും വേഗം വെളുത്ത വളയുടെ സംരക്ഷകനുമായി ബന്ധപ്പെടേണ്ടത്.”

“മുത്തച്ഛനുമായോ?”

“അതെ. ഭാഗ്യവശാൽ വെളുത്ത വള സുരക്ഷിതമാണ്. നിന്റെ മുത്തച്ഛൻ അച്യുതൻ അതു സൂക്ഷിക്കുന്നു.”

ആദിത്യന്റെ മുഖത്ത് മാറ്റമൊന്നും വരാതിരിക്കാൻ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അപ്പോൾ ഹരിഹരന് അറിയില്ല.

വെളുത്ത വള ഇനി മുത്തച്ഛന്റെ രഹസ്യഅറയിൽ ഇല്ല. അത് തനിക്കുള്ളിലുണ്ട്. കറുത്ത വളപോലെ തന്നെ.

രണ്ടു വളകളും ഒരേ മനുഷ്യനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.

“മുത്തച്ഛൻ അതു തരാൻ തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ?”