Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.

“അവൻ നിരസിക്കില്ല. എത്ര വൈരമുണ്ടെങ്കിലും ഈ കാര്യത്തിൽ നമ്മുടെ രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും സഹകരിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ.”

“അദ്ദേഹത്തിന് നിങ്ങളെ വിശ്വാസമില്ല.”

“എനിക്കും അവനെ പൂർണവിശ്വാസമില്ല.”

ഹരിഹരൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എങ്കിലും ലോകത്തെ ചില ദുരന്തങ്ങളിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ സുഹൃത്തുക്കളാകേണ്ട ആവശ്യമില്ല. കടമ മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി.”

“മറ്റു നിറങ്ങൾ ഏതിനോടാണ് ജോഡി?”

“പച്ചയും മഞ്ഞയും. നീലയും ചുവപ്പും.”

“പച്ചയുടെ ശക്തി പ്രകൃതി.”

“സസ്യങ്ങൾ, തീ, ജലം, മണ്ണ്, വായു, മൃഗങ്ങൾ—ജീവനും പ്രകൃതിയിലെ ചലനങ്ങളും. പച്ചവളയുടെ ധാരകന് ചെടികളുടെ വളർച്ച വേഗത്തിലാക്കാനും ചില മൃഗങ്ങളുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താനും വിഷങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും കാലാവസ്ഥയിലെ മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനും കഴിയും.

ശക്തി വളർന്നാൽ വേരുകളെ ചലിപ്പിക്കുക, ജലത്തിന്റെ വഴി മാറ്റുക, കാറ്റിനെ ആകർഷിക്കുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും സാധ്യമെന്നാണ് രേഖകൾ. പൂർണമായാൽ പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ സ്വന്തം ഇഷ്ടം പോലെ ഉപയോഗിക്കാം. “

“ദോഷം?”

“കൂടുതൽ അറിയില്ല പക്ഷേ എവിടെയോ വായിച്ചത് കാഴ്ച്ച പോകുമെന്നാണ്. കണ്ണിന്റെയല്ല, ഉള്ളിന്റെ. വിവേചനവും, ബോധവും എല്ലാം.”

“മഞ്ഞ അത് തടയും.”

“അതെ. മഞ്ഞ ആത്മാവിന്റെ ശക്തിയാണ്. സ്വന്തം ബോധത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നു. മറ്റൊരാളുടെ ജീവസ്പന്ദനം തിരിച്ചറിയാം. ശാപങ്ങൾ, ആത്മബന്ധങ്ങൾ, ദുഷ്ടസാന്നിധ്യങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടെത്താം. ഭാവി പ്രവചിക്കാനുള്ള ശക്തി, മരണം പോലും മുൻകൂട്ടി പറയാനുള്ള സിദ്ധി.

ചിലർക്ക് മരണത്തിന്റെ അതിരിലെത്തിയ ആത്മാവിനെ തിരികെ വിളിക്കാനോ അദൃശ്യബന്ധങ്ങൾ മുറിക്കാനോ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”

“അതിന്റെ ദോഷം?”

“വേദന. മഞ്ഞയുടെ ശക്തി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ദേഹം പഞ്ചഭൂതങ്ങളാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നപോലെ തോന്നും. ജീവനോടെ ചുട്ടേരിയുന്നതുപോലെ ഒക്കെ. വയസ്സ് ആകുംതോറും ഇതിന്റെ വേദന സഹിക്കാനുള്ള കഴിവ് ക്രമേണ കുറഞ്ഞു വരും.

ചിലപ്പോൾ വേദന നിമിത്തം ഹൃദയഖാതം ഉണ്ടായേക്കാം.