Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

എന്താണ് നിന്റെ പദ്ധതി?”

ആദിത്യൻ ചോദ്യം മനസ്സിലാകാതെ നോക്കി.

“ഇവിടെ വന്നത് അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടല്ലേ,” സാവിത്രി വിശദീകരിച്ചു. “കർമ്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. കുറച്ചുദിവസം വിശ്രമിക്കാം. പക്ഷേ പഠനം മുടക്കാനാവില്ല.”

ഹരിഹരനുമായി നടന്ന സംഭാഷണം എത്രത്തോളം പറയണമെന്നു ആദിത്യൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.

“ചെറുമുത്തച്ഛൻ എന്നെ അഥർവം പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

മേശയ്ക്കു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ചിലർ തല ഉയർത്തി.

സാവിത്രിയുടെ കയ്യിലെ കരണ്ടി നിശ്ചലമായി.

“അഥർവമോ?”

“അതെ. ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന മൂന്നുമാസം അതിന്റെ അടിസ്ഥാനഭാഗങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“മൂന്നുമാസം?”

സാവിത്രിയുടെ മുഖത്ത് സംശയം വ്യക്തമായി. അവൾ ഉടൻ ഹരിഹരനെ നോക്കി.

ഹരിഹരൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കണ്ണടച്ചിരുന്നു. മുഖത്ത് അസാധാരണമായ ശാന്തത. എന്നാൽ ആ മൗനത്തിലൂടെ അദൃശ്യമായ എന്തോ ആശയവിനിമയം നടക്കുന്നതുപോലെ ആദിത്യന് തോന്നി.

സാവിത്രിയുടെ കണ്ണുകളിലെ സംശയം പതിയെ കുറഞ്ഞു.

ഹരിഹരൻ കണ്ണുതുറന്നു.

“കുട്ടിയുടെ പഠനം മുടങ്ങരുതല്ലോ, ചേച്ചിയമ്മേ,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “അച്യുതൻ മൂന്നു വേദങ്ങളും നന്നായി പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാലാമത്തേതിന്റെ അടിസ്ഥാനവും അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്.”

സാവിത്രി കുറച്ചുനേരം തന്റെ ഭർതൃസഹോദരനെ നോക്കിയിരുന്നു.

“അടിസ്ഥാനം മാത്രം?”

“ആദ്യമൊക്കെ അത്രതന്നെ.”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

സാവിത്രി വീണ്ടും ആദിത്യനെ നോക്കി.

“പഠിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഏതൊരു അറിവും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. പക്ഷേ അഥർവം മറ്റുള്ളവയെപ്പോലെയല്ല. മന്ത്രം ഫലിക്കുന്നതായി കണ്ടാൽ കൂടുതൽ ശക്തി വേണമെന്ന മോഹം വരും.

ഒരു വാതിൽ തുറന്നാൽ അതിനു പിന്നിലെ പത്തുവാതിലുകളും തുറക്കണമെന്ന് തോന്നും.”

അവളുടെ മുഖം കടുത്തു.

“നിന്റെ അച്ഛന് സംഭവിച്ചതും അതാണ്.”

മേശയ്ക്കരികിൽ ചെറിയൊരു നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അഞ്ജന തലകുനിച്ചു. അപർണയും അമൃതയും പരസ്പരം നോക്കി.

സാവിത്രി തുടർന്നു.