Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ഉയർത്തി. വീണ്ടും മുഖത്ത് അടിച്ചു.

“എന്റെ വീട്ടിൽ കയറി എന്റെ പെങ്ങളെ വശീകരിക്കുമോ?”

അപ്പോഴാണ് കാരണം ആദിത്യന് മനസ്സിലായത്.

ആരെങ്കിലും ഐസ്ക്രീം പാർലറിൽ കണ്ടിരിക്കുന്നു.

“ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.”

“മിണ്ടരുത് മൈരേ!”

ഭൈരവൻ കാൽമുട്ടുകൊണ്ട് വയറ്റിൽ ഇടിച്ചു. ആദിത്യൻ നിലത്തുവീണു. വെളുത്ത വള വേദന തടഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ ശ്വാസം കിട്ടാത്തവനെപ്പോലെ അഭിനയിച്ചു.

ജോലിക്കാർ ഓടിയെത്തി.

ചാത്തുവും കൃഷ്ണനും ഭൈരവനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ ഇരുവരെയും തള്ളിമാറ്റി. അസാധാരണമായ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ഉറച്ചശരീരമുള്ള മനുഷ്യനേക്കാൾ കൂടുതൽ.

ഭൈരവൻ ആദിത്യനെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി.

“ഭിക്ഷക്കാരനായ നായയ്ക്ക് സ്വന്തം സ്ഥാനം അറിയില്ലേ?”

ആ വാക്ക് കേട്ട് ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ കോപം ഉയർന്നു.

വെളുത്ത വള പ്രതികരിച്ചു.

നെഞ്ചിനകത്ത് ചൂട്.

എല്ലുകളിലൂടെ ശക്തി പാഞ്ഞു.

ഒരു നിമിഷം മാത്രം അതിനെ വിട്ടയച്ചാൽ ഭൈരവന്റെ കാൽ പിടിച്ച് ഒടിക്കാം. ശരീരം പറമ്പിന്റെ മറുവശത്തേക്കു തെറിപ്പിക്കാം.

പക്ഷേ പാടില്ല.

അവൻ കൈകൾ തലയുടെ ചുറ്റും വെച്ച് പ്രതിരോധിക്കുന്നതായി അഭിനയിച്ചു.

ആളുകൾ കൂടുതൽ എത്തി. അടുക്കളയിലെ സ്ത്രീകൾ. കാര്യസ്ഥൻ. പറമ്പിലെ തൊഴിലാളികൾ. ആരും ഭൈരവന്റെ അരികിലേക്കു വരാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

“നിർത്തൂ!”

അപർണയുടെ ശബ്ദം.

ആദിത്യൻ കൈകൾക്കിടയിലൂടെ നോക്കി.

അവൾ വരാന്തയിൽനിന്ന് ഓടിവരുന്നു. പിന്നാലെ വിക്രമനും.

ഭൈരവൻ വീണ്ടും ചവിട്ടാൻ കാൽ ഉയർത്തിയ നിമിഷം വിക്രമൻ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.

“മതി.”

ഒരൊറ്റ വാക്ക്.

ഭൈരവൻ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

കഴിഞ്ഞില്ല.

വിക്രമൻ അവന്റെ മണിക്കട്ടു തിരിച്ച് പിന്നോട്ടു വലിച്ചു. ഭൈരവന്റെ വലിയ ശരീരം രണ്ടുചുവട് പിന്നോട്ടുപോയി.

ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുരുങ്ങി.

വിക്രമന്റെ പ്രായത്തെയും തടിച്ച ശരീരത്തെയും