Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

മറികടക്കുന്ന ശക്തി.

ഭൈരവനെ ഇത്ര എളുപ്പത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധാരണ മനുഷ്യന് കഴിയുമോ?

ഹരിഹരൻ ഓർമയിലെത്തി.

മഞ്ഞവളയുടെ ധാരകനായിരുന്നിട്ടും അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്ന അസാധാരണമായ ശാരീരികശക്തി. ഓരോ വളയും അതിന്റെ പ്രധാനസ്വഭാവത്തിനുപുറമേ ധാരകന്റെ ശരീരത്തെ പൊതുവായി ഉയർത്തുന്നുണ്ടാകാമെന്ന തന്റെ പഴയ നിഗമനം.

നീലവള വിക്രമനിലാണോ?

കാലത്തിന്റെ വള.

അതിന്റെ നിഷ്ക്രിയശക്തിയാണ് ഈ ബലമെങ്കിലോ?

ഉറപ്പിക്കാനായില്ല.

പക്ഷേ ആദ്യമായി യഥാർഥമായൊരു സൂചന ലഭിച്ചു.

“എന്താണ് നീ ഈ കാണിക്കുന്ന ഭ്രാന്ത്?” വിക്രമൻ ചോദിച്ചു.

ഭൈരവൻ പിതാവിന്റെ പിടിയിൽനിന്ന് കൈ വലിച്ചെടുത്തു.

“ഇവനോട് ചോദിക്കൂ.”

“ഇവൻ എന്ത് ചെയ്തു?”

“അപർണയുമായി പട്ടണത്തിൽ പാർലറിൽ കൊണ്ടുപോയി ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു.”

മുറ്റത്ത് നിശ്ശബ്ദതയായി.

വിക്രമൻ ആദ്യം ഭൈരവനെയും പിന്നെ നിലത്തുകിടന്ന ആദിത്യനെയും നോക്കി.

“അതിനു?”

“എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ കണ്ടു. ഇവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ചിരിച്ചും സംസാരിച്ചും ഇരിക്കുന്നു. ഇവൾ ആരാണെന്ന് അറിയാമോ ഇവന്? നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പെണ്ണാണ്.”

അപർണയുടെ മുഖത്ത് ആദ്യം അതിശയം തെളിഞ്ഞു.

അതിനുശേഷം കോപം.

“ഞാനാണ് അവനെ അകത്തേക്കു വിളിച്ചത്.”

ഭൈരവൻ അവളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.

“നിന്നോട് ചോദിച്ചില്ല.”

“എന്നെക്കുറിച്ചാണെങ്കിൽ എന്നോടുതന്നെ ചോദിക്കണം.”

“നിനക്ക് ആളുകളെ തിരിച്ചറിയാൻ അറിയില്ല.”

“ചേട്ടന് അറിയാമോ?”

അവളുടെ ശബ്ദം മൂർച്ചയുള്ളതായിരുന്നു.

“അവൻ ഒരു ഡ്രൈവറാണ്.”

“അതുകൊണ്ട്?”

“അതുകൊണ്ടോ ?”

ഭൈരവന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു.

“അവന്റെ സ്ഥാനം മറന്ന് നിന്നോട് അടുത്തുവരുന്നു.”

ആദിത്യൻ പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കുന്നതായി അഭിനയിച്ചു. കവിളിൽ ചോരയില്ല. അത് സംശയം ജനിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ട് കൈകൊണ്ട് ചുണ്ടിന്റെ അരികിൽ ശക്തിയായി അമർത്തി ചെറിയൊരു മുറിവുണ്ടാക്കി. വെളുത്ത വള ഉടൻ ഭേദമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ അത് നിയന്ത്രിച്ചു.

“മാധവൻ ഒന്നും