Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

പേരുണ്ട്. അതിനടിയിൽ എന്താണെന്ന് ആരും ചോദിക്കില്ല.”

ആ വാക്കുകളിൽ സാധാരണ തമാശയെക്കാൾ കൂടുതൽ എന്തോ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദിത്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഉടൻ ചോദ്യം ചെയ്തില്ല.

“ചായ കുടിച്ചോ?” ചാത്തു ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല.”

“പിന്നിലെ അടുക്കളയിൽ ചെന്നാൽ കിട്ടും. ലക്ഷ്മിയോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.”

ആദിത്യൻ നന്ദിപറഞ്ഞു.

അടുക്കളയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ വഴിയിൽ പലരെയും പരിചയപ്പെട്ടു. തൊഴുത്ത് നോക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ. കിണറ്റിൽനിന്ന് വെള്ളം കോരുന്ന മാളു. അടുക്കളയിലെ പ്രധാനക്കാരിയായ ലക്ഷ്മി. അവളെ സഹായിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരി ദേവകി. രാവിലെ ഭൈരവന്റെ തള്ളേറ്റ പെൺകുട്ടിയാണവൾ എന്ന് ആദിത്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ദേവകിയുടെ കൈമുട്ടിൽ ചെറിയൊരു മുറിവുണ്ടായിരുന്നു.

“കൈക്ക് എന്തുപറ്റി?” അവൻ ചോദിച്ചു.

അവൾ ഉടൻ കൈ പിന്നിലാക്കി.

“ഒന്നുമില്ല.”

ലക്ഷ്മി ആദിത്യനെ നോക്കി. അധികം ചോദിക്കേണ്ടെന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ആ നോട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ വിഷയം മാറ്റി.

“ചായ കിട്ടുമോ?”

“പുതിയ ഡ്രൈവറാണല്ലേ?” ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.

“അതെ.”

“ഇരിക്കൂ.”

അടുക്കളയ്ക്കു പിന്നിലെ ചെറിയ തിണ്ണയിൽ അവന് ചായയും രണ്ടു ദോശയും നൽകി. ആദിത്യൻ ആദ്യം വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും ലക്ഷ്മി സമ്മതിച്ചില്ല.

“രാവിലെ വണ്ടിയുമായി പോയതല്ലേ. ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ജോലി ചെയ്താൽ ഇവിടെ ആരും സമ്മാനം തരില്ല.”

അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടെ സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം ജോലിയിലേക്കു മടങ്ങി. എന്നാൽ അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവനെപ്പോലെ കേൾക്കാൻ ആദിത്യൻ പഠിച്ചിരുന്നു.

കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ചില്ല. ഉപയോഗിച്ചാൽ നീലവളധാരി തിരിച്ചറിഞ്ഞേക്കുമോ എന്ന ഭയവുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അവരുടെ ശബ്ദത്തിലെ മാറ്റങ്ങളും പരസ്പരം കൈമാറുന്ന നോട്ടങ്ങളും മതി.

ഇല്ലത്തിലെ വാർത്തകൾ അടുക്കളയിലേക്കാണ് ആദ്യം എത്തുന്നതെന്ന് അധികസമയം വേണ്ടിവന്നില്ല മനസ്സിലാക്കാൻ.

ആരു എപ്പോൾ പുറത്തുപോയി.

ആരൊക്കെയാണ് വിക്രമനു പണം നൽകാനുള്ളത്.