Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

കുറച്ചൊക്കെ അറിയാം.”

അപർണയുടെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“ഭൈരവനെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.”

“എങ്ങനെ?”

“അതെന്റെ കാര്യം.”

“അവൻ സ്വന്തം വഴിക്ക് നടക്കുന്നതായാണ് തോന്നുന്നത്.”

“മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ മാത്രം.”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ഉറപ്പ് ആദിത്യനെ സംശയത്തിലാക്കി.

“മിഥുൻ?”

“മിഥുൻ ചേട്ടൻ ഒരിക്കലും എതിർക്കില്ല. ആദ്യം കളിയാക്കും. പിന്നെ നിന്റെ പക്ഷം ചേരും.”

“നിനക്ക് ഉറപ്പാണോ?”

“എന്നെ ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നത് അവനാണ്. എനിക്കു ശരിക്കും ഇഷ്ടമാണെന്നു മനസ്സിലായാൽ സഹായിക്കും.”

“നിന്റെ അച്ഛനോ?”

അപർണയുടെ മുഖം മൃദുവായി.

“അമ്മ മരിച്ചശേഷം അച്ഛനാണ് എന്നെ വളർത്തിയത്. എനിക്ക് ചെറുപ്പമായിരുന്നു. ആ കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിനു ഭൂമിയും കണക്കും കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളും എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഞാൻ രാത്രി ഭയന്ന് ഉണർന്നാൽ എന്റെ കൂടെയിരിക്കും. എനിക്ക് പനി വന്നാൽ ഉറങ്ങാതെ നോക്കും. കോളേജിൽ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചില ബന്ധുക്കൾ എതിർത്തെങ്കിലും അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചു.”

അവൾ ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്തേക്കു നോക്കി.

“എന്നോട് അദ്ദേഹം കടുപ്പമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല. എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അനുവദിക്കുമെന്നല്ല. പക്ഷേ ഞാൻ ശരിക്കും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം അവഗണിക്കില്ല.”

“നിന്റെ ആഗ്രഹം ഒരു ഡ്രൈവറെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നാണെങ്കിൽ?”

അപർണ അവനെ നോക്കി.

“ആദ്യം നിന്നെ ഡ്രൈവറായി മാത്രം കാണാതിരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പഠിപ്പിക്കും.”

ആദിത്യന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ പുഞ്ചിരിയെത്തി.

“എങ്ങനെ?”

“അത് എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം.”

അവൾ കൈ നീട്ടി അവന്റെ കൈയ്ക്കുമുകളിൽ വച്ചു.

“നീ എന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് ഭയക്കേണ്ട. അച്ഛനോട് ഞാൻ സംസാരിക്കും. മിഥുൻ ചേട്ടൻ പ്രശ്നമാകില്ല. ഭൈരവൻ ചേട്ടന്റെ എതിർപ്പ് എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയാം.”

“അങ്ങനെ പലതവണ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ വഴി എന്താണെന്ന് മാത്രം പറയുന്നില്ല.”

“പറഞ്ഞാൽ