Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ചർമ്മത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ഗന്ധകണങ്ങളുടെ ചലനം തടയുക.

പൂർണമായി അദൃശ്യനാകാനാവില്ല.

എന്നാൽ പരിശീലനം നേടിയ ലൂപിന്റെ ഗന്ധബോധത്തിലും സാന്നിധ്യം മങ്ങിയതാക്കാൻ കഴിയും.

കറുത്ത വളയുടെ അഭ്യാസം അതിലും സൂക്ഷ്മമായിരുന്നു.

മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിലേക്കു കടക്കാതെ ചുറ്റുമുള്ള വികാരങ്ങളുടെ തരംഗം തിരിച്ചറിയാൻ പഠിച്ചു. ആരെങ്കിലും മുറിയുടെ പുറത്തുവന്നാൽ അവരുടെ ജാഗ്രത മനസ്സിലാകും. ശത്രുതയും ഭയവും വേർതിരിച്ചറിയാം.

അനുമതിയില്ലാതെ ആരുടെയും ഓർമയിലേക്കു കടക്കരുതെന്ന സുമലതയുടെ നിർദേശം പലപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉയർന്നു.

ലളിതയോടും രാധയോടും കരുണനോടും ചെയ്ത കാര്യങ്ങളുടെ കുറ്റബോധം ഇപ്പോഴും നിലനിന്നിരുന്നു.

ഇനി അതേ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കരുത്.

എന്നാൽ ആവശ്യമുണ്ടായാൽ?

ആ ചോദ്യത്തിന് വ്യക്തമായ മറുപടി ലഭിച്ചില്ല.

ഒമ്പതുമാസത്തോളം മാധവനായി ജീവിച്ചപ്പോഴേക്കും കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ വളകളുടെ ആദ്യപാളികളെ മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കിയെന്നു ആദിത്യന് തോന്നി.

വെളുത്ത വള ഒരു ആയുധമല്ല.

ശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഷയാണ്.

കറുത്ത വള ചിന്തകൾ കേൾക്കാനുള്ള ഉപകരണമല്ല.

ബോധത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന വ്യാകരണമാണ്.

അവയുടെ പൂർണശക്തിയിൽനിന്ന് ഇപ്പോഴും ദൂരെയാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ഉപയോഗത്തിൽ അയാൾ പഴയ ബാലനല്ലായിരുന്നു.

അതേസമയം മനസ്സിലെ സംഘർഷം അവസാനിച്ചില്ല.

അപർണയോടുള്ള അടുപ്പം കൂടുന്നതനുസരിച്ച് ദൗത്യത്തിന്റെ അവസാനം കൂടുതൽ ഭയാനകമായി.

തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം ശത്രുവാണെന്നു തെളിഞ്ഞാൽ?

അവരുടെ ശക്തിയെ അടക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അപർണ തടസ്സമായി വന്നാൽ?

അവളെ പരിക്കേൽപ്പിക്കാതെ നിയന്ത്രിക്കാനാകുമോ?

കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ബോധം തളർത്താമോ?

അത് അവളുടെ മേൽ നടത്തുന്ന വഞ്ചനയാകില്ലേ?

വെളുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ശരീരം നിശ്ചലമാക്കിയാൽ?

സ്വന്തം സ്നേഹത്തെ തടവുകാരിയാക്കുന്ന മനുഷ്യനായി താൻ മാറുമോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടെ ഒരു തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ അപർണ യാത്രയ്ക്കിടെ പറഞ്ഞു:

“ഈ വെള്ളിയാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ചവരെ നീ നാട്ടിലേക്കു