Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്. എന്നാൽ ആ ഭയം ഏതു പഴയ സംഭവങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് ആരും തുറന്നുപറഞ്ഞില്ല.

“പറഞ്ഞുവിട്ടവർക്കു പണം കൊടുക്കുമോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.

മാളു തലകുലുക്കി.

“കയ്യിൽ പണം കൊടുക്കും. പിന്നെ ഇവിടെ വരരുതെന്ന് പറയും.”

“പിന്നീട് അവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

“ചിലരെ.”

“മറ്റുള്ളവരെ?”

“അവർ ജോലിക്കായി വേറെ നാട്ടിലേക്കു പോയി കാണും.”

പഴയ ഡ്രൈവറെക്കുറിച്ചുള്ള കഥ ആദിത്യൻ ഓർത്തു.

അവനും പോയതാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.

ഈ കഥകൾ എല്ലാം കെട്ടുകഥയാണെന്ന് തള്ളാനാവില്ല. എല്ലാ കാണാതാകലുകളും കൊലപാതകമല്ലെന്നതുപോലെ, എല്ലാ യാത്രകളും സ്വമേധയുള്ളതുമാവണമെന്നില്ല.

ദേവകി തലകുനിച്ച് ജോലി തുടർന്നു.

അവളുടെ വിരലുകൾ വിറക്കുന്നു.

ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ സംരക്ഷണബോധം ഉയർന്നു.

ഈ പൂജയ്ക്കുള്ളിൽ എന്തോ നടക്കുന്നു.

ദേവകി അതിന്റെ ഭാഗമാകാൻ പോകുന്നു.

ബുധനാഴ്ച വിക്രമൻ ആദിത്യനെ കാര്യാലയത്തിലേക്കു വിളിച്ചു.

മേശപ്പുറത്ത് വലിയൊരു പട്ടികയുണ്ടായിരുന്നു. പൂജയ്ക്കാവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ.

നെയ്യ്.

എള്ളെണ്ണ.

കറുത്ത തുണി.

പുതിയ മൺപാത്രങ്ങൾ.

ചന്ദനം.

കർപ്പൂരം.

ചുവന്ന പൂക്കൾ.

പഴയ രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ച ഇരുമ്പുവിളക്കുകൾ.

വലിയ അളവിൽ ധാന്യം.

പേരറിയാത്ത ചില ഔഷധസസ്യങ്ങൾ.

ആദിത്യൻ പട്ടിക വായിച്ചു.

ചില സാധനങ്ങൾ സാധാരണ ക്ഷേത്രപൂജയ്ക്കുള്ളതാണ്.

ചിലത് അഥർവകർമ്മങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കും.

ചില ഔഷധങ്ങളുടെ സംയോജനം സംശയകരമാണ്.

“ഇവ വെള്ളിയാഴ്ചയ്ക്കുമുൻപ് എത്തിക്കണം,” വിക്രമൻ പറഞ്ഞു.

“ശരി.”

“വെള്ളിയാഴ്ച വൈകിട്ട് നിനക്ക് നാട്ടിലേക്കു പോകാം.”

“തിങ്കളാഴ്ച തിരിച്ചുവരണോ?”

“രാവിലെ.”

വിക്രമൻ തുകൽസഞ്ചിയിൽനിന്ന് പണം നൽകി.

“കണക്ക് കൃത്യമായി എഴുതണം.”

“എഴുതാം.”

ആദിത്യൻ പുറത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ വിക്രമൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

“മാധവാ.”

അവൻ തിരിഞ്ഞു.

“അപർണയുമായുള്ള നിന്റെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

ആദിത്യന്റെ ഞെട്ടിയെങ്കിലും മുഖത്ത് മാറ്റമുണ്ടായില്ല.

“തിരിച്ചുവന്നശേഷം.”

“ശരി,