Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ചർമ്മവും കീറി. ചൂടുള്ള രക്തം പുറത്തുവന്നു.

വെളുത്ത വള ഉടൻ മുറിവ് അടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ആദിത്യൻ അത് തടഞ്ഞില്ല.

പേശികൾ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ചേർന്നു. ചർമ്മം മുറുകി. എന്നാൽ കീറിയ ഷർട്ട് മറയ്ക്കാനാവില്ല.

അവൻ ഭൈരവന്റെ കഴുത്തിൽ ഇരുകൈകളും ചുറ്റി. സ്വന്തം ശരീരഭാരം ഉപയോഗിച്ച് നിലത്തേക്കു വീഴ്ത്തി.

ഇരുവരും പൂജാവൃത്തത്തിന്റെ അരികിലേക്കു പതിച്ചു.

ഭൈരവൻ ആദിത്യന്റെ തോളിൽ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ആദിത്യൻ കൈമുട്ട് അവന്റെ താടിക്കിടയിൽ വച്ച് തടഞ്ഞു. പല്ലുകൾ കൈമുട്ടിൽ അമർന്നു. വെളുത്ത വളയുടെ സംരക്ഷണം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അസ്ഥി പൊട്ടിയേനേ.

ആദിത്യൻ വലതുകാൽ ഭൈരവന്റെ വയറ്റിൽ വച്ചു.

ശക്തിയായി തള്ളി.

ഭൈരവൻ പിന്നോട്ടു തെറിച്ചെങ്കിലും നിലത്തുവീഴാതെ രണ്ടുകാലിൽ ഇറങ്ങി. അടുത്ത നിമിഷം വീണ്ടും ചാടി.

അവന്റെ വേഗം അസാധാരണമായിരുന്നു.

എങ്കിലും വെളുത്ത വള ഉണർന്ന ആദിത്യനെക്കാൾ വേഗമില്ല.

ഓരോ ആക്രമണവും ആദിത്യന് വ്യക്തമായി കാണാനായി. തോളിലെ പേശി മുറുകുന്നത്. അര തിരിയുന്നത്. കാലിലെ ഭാരം മാറുന്നത്. അടുത്ത പ്രഹരം ഏതു കോണിലേക്കാണെന്ന് ശരീരം തന്നെ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു.

ആദ്യപ്രഹരം ആദിത്യൻ വശത്തേക്കു മാറി ഒഴിവാക്കി.

രണ്ടാമത്തെ കൈത്തണ്ടകൊണ്ട് തടഞ്ഞു.

മൂന്നാമത്തെ നഖപ്രഹരത്തിനടിയിലൂടെ താഴ്ന്ന് ഭൈരവന്റെ വാരിയെല്ലുകളിൽ മുഷ്ടികൊണ്ട് ഇടിച്ചു.

അസ്ഥികൾ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

ഭൈരവന്റെ ശരീരം വശത്തേക്കു വളഞ്ഞു. മുരൾച്ച വേദനയായി മാറി.

ആദിത്യൻ അവസരം ഉപയോഗിച്ചു. ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു. വലതുകൈ അരയിൽ. ശരീരം പൂർണമായി ഉയർത്തി നിലത്തടിച്ചു.

പൂജാമുറിയുടെ കൽത്തറ പൊട്ടി.

ഭൈരവന്റെ തലയ്ക്കടിയിൽ വിള്ളൽ രൂപപ്പെട്ടു.

സാധാരണ ലൂപിനാണെങ്കിൽ ആ ആഘാതം കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും ബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.

പക്ഷേ അവൻ