Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ഉടൻ കൈ ഉയർത്തി.

നഖങ്ങൾ ആദിത്യന്റെ വശത്ത് കുത്തിയിറങ്ങി.

വസ്ത്രവും ചർമ്മവും കീറി.

ആദിത്യൻ പിടിവിട്ടു.

ഭൈരവൻ നിലത്തുനിന്ന് ഉരുണ്ടുമാറി ദേവകിയിലേക്കു പാഞ്ഞു.

വീണ്ടും അവൾ തന്നെ.

ആദിത്യന് ഭൈരവനെ കൊല്ലാതെ തടയാമായിരുന്നു. സന്ധികൾ തകർക്കാം. നട്ടെല്ലിന്റെ ചലനം നിർത്താം. വെളുത്ത വളകൊണ്ട് പേശികളെ താൽക്കാലികമായി പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കാം.

പക്ഷേ ഓരോ തവണയും ഭൈരവൻ ദേവകിയെയാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.

അവളെ രക്ഷിക്കാനും അയാളെ ജീവനോടെ പിടിക്കാനും ഒരേസമയം കഴിയുന്നില്ല.

ആദിത്യൻ ഭൈരവന്റെ പിന്നിൽ എത്തി. കഴുത്തിനു പിന്നിലെ പേശികളിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി വെളുത്ത വളയുടെ നിർദേശം നൽകി.

നിശ്ചലമാകൂ.

മനസ്സ് ശരീരത്തോട് നൽകുന്ന നിർദേശം പോലെയല്ല അത്.

പേശികളും നാഡികളും തന്നെ അനുസരിക്കേണ്ട കല്പന.

ഭൈരവന്റെ വലതുകാൽ ഒരു നിമിഷം തളർന്നു. ശരീരം മുന്നോട്ടു വീണു.

എന്നാൽ ഉടൻ വീണ്ടും ചലിച്ചു.

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ മറ്റൊരു ശക്തി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

പൂജാവൃത്തത്തിൽനിന്നുള്ള ചുവന്ന പ്രകാശം ഭൈരവന്റെ ശരീരത്തിലേക്കു ഒഴുകുകയാണ്. ദേവകിയിൽനിന്ന് ഇതിനകം പിടിച്ചെടുത്ത ജീവശക്തി അവനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

ആദിത്യൻ വൃത്തത്തിലേക്കു നോക്കി.

രക്തം പതിച്ച മന്ത്രചിഹ്നങ്ങൾ മിടിക്കുന്നതുപോലെ തെളിയുന്നു.

ആദ്യം അതു തകർക്കണം.

അവൻ നിലത്തുകിടന്നിരുന്ന ഇരുമ്പുവിളക്ക് എടുത്തു പൂജാവൃത്തത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള ചിഹ്നത്തിനുമുകളിൽ അടിച്ചു.

ചുവന്ന മണ്ണ് ചിതറി.

മന്ത്രരേഖ മുറിഞ്ഞു.

അതേ നിമിഷം വിളക്കുകളുടെ പകുതി അണഞ്ഞു.

ഭൈരവന്റെ ശരീരം വിറച്ചു. കണ്ണുകളിലെ മഞ്ഞപ്രകാശം ഒരു നിമിഷം മങ്ങി.

ആദിത്യൻ വൃത്തത്തിന്റെ മറുവശവും കാലുകൊണ്ട് മായ്ച്ചു.

ശക്തിയുടെ ഒഴുക്ക് തകർന്നു.

ഭൈരവൻ മുറിയുടെ നടുവിൽ നിന്നു തല ഇരുകൈകൾക്കിടയിൽ പിടിച്ചു. മനുഷ്യശബ്ദവും മൃഗീയമുരൾച്ചയും ഒരുമിച്ച് പുറത്തുവന്നു.

“മാ…ധവാ…”

ആദ്യമായി തിരിച്ചറിവിന്റെ