Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

സൂചന.

“തമ്പുരാനേ, രൂപം നിയന്ത്രിക്കൂ.”

“കൊല്ലും…”

“ദേവകിയെ വിട്ടേക്കൂ.”

ഭൈരവന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും പെൺകുട്ടിയിലേക്കു നീങ്ങി.

പിന്നെ അയാൾ ചാടി.

ആദിത്യന് ഇനി പരീക്ഷിക്കാൻ സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.

അവൻ ഭൈരവനിലേക്കു നേരെ പാഞ്ഞു. ഇരുവരും മുറിയുടെ നടുവിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചു. നഖങ്ങൾ ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിലെ ഷർട്ട് കീറി. അയാളുടെ മുഷ്ടി ഭൈരവന്റെ താടിയിൽ പതിച്ചു.

ചെന്നായമുഖം വശത്തേക്കു തെറിച്ചു.

ആദിത്യൻ തുടർന്നു.

വയറിലേക്ക് ഒരു പ്രഹരം.

വാരിയെല്ലുകൾക്കിടയിലേക്ക് കൈമുട്ട്.

മുട്ടിന്റെ വശത്ത് കാൽപ്രഹരം.

നില തെറ്റിയ നിമിഷം കഴുത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് മുഷ്ടി.

ഓരോ പ്രഹരത്തിലും വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി കൃത്യമായി നിയന്ത്രിച്ചു. കൊല്ലാൻ വേണ്ടത്രയല്ല. എന്നാൽ മൃഗീയശരീരത്തെ തളർത്താൻ മതിയായത്ര.

ഭൈരവന്റെ ഇടതുമുട്ട് വഴങ്ങി.

അവൻ മുട്ടുകുത്തി.

ആദിത്യൻ കൈകൾ പിന്നിലേക്കു തിരിച്ച് നിലത്തമർത്തി. സ്വന്തം മുട്ട് ഭൈരവന്റെ നട്ടെല്ലിന്റെ മധ്യത്തിൽ വെച്ചു.

പേശികൾ നിശ്ചലമാകാൻ വീണ്ടും നിർദേശം നൽകി.

ഇത്തവണ പൂജാവൃത്തത്തിന്റെ ശക്തിയില്ല.

ഭൈരവന്റെ കൈകൾ തളർന്നു.

എങ്കിലും തല തിരിച്ച് സമീപത്തുകിടന്ന ദേവകിയെ നോക്കി. വായിൽനിന്ന് രക്തവും തുപ്പലും ഒഴുകി. പല്ലുകൾ വീണ്ടും അവളിലേക്കു നീളുന്നതുപോലെ.

താൻ പിടിവിട്ട നിമിഷം അയാൾ വീണ്ടും അവളെ ആക്രമിക്കും.

ആദിത്യൻ ഭൈരവന്റെ കഴുത്തിനു പിന്നിലെ നാഡീകേന്ദ്രത്തിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി.

“ഉറങ്ങൂ.”

വെളുത്ത വളയുടെ മൃദുവായ തരംഗം പേശികളിലേക്കു കടന്നു.

ഭൈരവന്റെ ശരീരം ഒരുനിമിഷം അയഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ ശക്തമായ മുട്ടുകേട്ടത്.

“ഭൈരവാ!”

വിക്രമന്റെ ശബ്ദം.

ആദിത്യന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാറി.

“അകത്ത് എന്താണ് നടക്കുന്നത്?”

വാതിൽ വീണ്ടും കുലുങ്ങി.

“എന്തിനാണ് ഇത്ര ശബ്ദം?”

ഭൈരവന്റെ ബോധം പൂർണമായി പോയിരുന്നില്ല. പിതാവിന്റെ