Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം അവൻ വീണ്ടും പൊരുതി.

“അച്ഛാ!”

ശബ്ദം മനുഷ്യന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും ഇടയിലായിരുന്നു.

“അകത്ത്… മാധവൻ…”

ആദിത്യൻ അവന്റെ വായ് മൂടാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഭൈരവൻ തല ശക്തമായി വശത്തേക്കു തിരിച്ചു. നഖങ്ങൾ നിലത്തു ചുരണ്ടി.

“അച്ഛാ! ഇവൻ…”

വാതിലിന്റെ കൊളുത്ത് ശക്തിയായി വിറച്ചു.

ആദിത്യന്റെ ജാഗ്രത പൂർണമായി ഉണർന്നു.

നീലപ്രകാശമോ?

വളയോ?

അത് വ്യക്തമായി കാണുന്നതിനു മുൻപ് ഭൈരവൻ ശരീരം ഉയർത്തി. ആദിത്യനെ പിന്നോട്ടുതള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഇനി അയാളെ ബോധത്തോടെ പിടിച്ചുനിർത്താനാവില്ല.

ആദിത്യൻ മടിച്ചില്ല.

കൈത്തണ്ട ഭൈരവന്റെ താടിക്കടിയിൽ വച്ചു. തല അല്പം ഉയർത്തി. കഴുത്തിന്റെ വശത്തെ പ്രധാനനാഡികളിലേക്ക് വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി കൃത്യമായി തള്ളിവിട്ടു.

ഭൈരവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

അടുത്ത നിമിഷം ശരീരം പൂർണമായി തളർന്നു.

ബോധം അണഞ്ഞു.

അതേസമയം വാതിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

വലിയ മരവാതിൽ അകത്തേക്കു പറന്നുവന്നു. കുറ്റിയും ചുറ്റുമുള്ള മരപ്പാളികളും തകർന്നു. കാറ്റിന്റെ കനത്ത തിരമാലപോലെ വിക്രമൻ മുറിയിലേക്കു കടന്നു.

ആദിത്യന് ഒരു നിമിഷം മാത്രമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ.

ഭൈരവൻ അപ്പോൾ വീണ്ടും ചലിക്കുന്നതായി അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ബോധം നഷ്ടമായിട്ടും ശരീരത്തിന്റെ രൂപാന്തരശക്തി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദേവകിയുടെ കഴുത്തിലെ മുറിവ് വീണ്ടും തുറന്നു. രക്തം ഒഴുകുന്നു.

വിക്രമനെ നേരിടണം.

ഭൈരവനെ വീണ്ടും വിട്ടാൽ ദേവകി മരിക്കും.

ആദിത്യൻ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.

അവന്റെ വലതുകൈ ഭൈരവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു.

വെളുത്ത വള പാൽനിറത്തിൽ ജ്വലിച്ചു.

ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധം എവിടെ ദുർബലമാണെന്ന് വള കാണിച്ചു. വാരിയെല്ലുകൾക്കിടയിലെ ഇടം. നെഞ്ചെല്ലിന്റെ താഴെയുള്ള വഴി. ഹൃദയത്തെ പൊതിയുന്ന പേശിപാളി.

ആദിത്യന്റെ വിരലുകൾ അകത്തേക്കു കയറി.

ഭൈരവന്റെ ശരീരം നിമിഷനേരം വിറച്ചു.