തറവാട്ടിലെ നിധി 13 [Jack Sparrow]

“എടാ ആരേലും കാണും... നമുക്ക് മറ്റന്നാൾ കൂടാം പൊന്നേ. നീ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തൊട്ടാൽ എന്റെ പിടി വിടും മോനെ... ഞാൻ അടുക്കളയിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ. പാത്രം കഴുകണം, പിന്നെ രാത്രിക്ക് ഉള്ളതും നോക്കണം. നീ പോയി കുറച്ചു നേരം കിടക്ക്...”

ഇതും പറഞ്ഞ് അമ്പിളി അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു. ലുങ്കിയിൽ അവളുടെ കനത്ത കുണ്ടി ഇളകുന്നത് നോക്കി ഞാൻ നിന്നു. മനസ്സിൽ ഓർത്തു — ‘മോളേക്കാൾ ഒരുപടി മുകളിൽ അമ്മ തന്നെയാണ്. ആദ്യം ഇവളെ ശരിക്കൊന്ന് തിന്നണം. അതുകഴിഞ്ഞ് മോളെ നോക്കാം. ശശിക്ക് അവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഉറപ്പ്. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അശ്വതിയുടെ എന്നോടുള്ള നോട്ടത്തിൽ ഒരു കൊതി ഉണ്ടായിരുന്നു... ആ നോക്കാം...’

കുറച്ച് നേരം എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഏകദേശം അഞ്ച് മണി ആയപ്പോൾ ഞാൻ ഉണർന്നു. മീനാക്ഷിയോടും ലളിതമ്മായിയോടും സംസാരിക്കണം. അവരെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിച്ച് മൂന്ന് നാല് ദിവസത്തിനകം തിരിച്ചു പോകണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ മൂന്നുപേരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്പിളി ചേച്ചി എനിക്ക് ചായ തന്നു. ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അമ്പിളിയോട് പറഞ്ഞു,

“ചേച്ചി, ഞാൻ ഇവരെ തൊടിയൊക്കെ കാണിച്ചു വരാം.”

മീനാക്ഷിയെയും ലളിതമ്മായിയെയും വിളിച്ച് ഞാൻ തൊടിയിലോട്ട് ഇറങ്ങി. കുറച്ച് നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ സംസാരം തുടങ്ങി.

“മീനാക്ഷി, ഒന്നുകിൽ നമുക്ക് ഈ കുട്ടിയെ നശിപ്പിച്ചു കളയാം. അത് ക്രൂരതയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഈ കുഞ്ഞിനെ നമുക്ക് വളർത്താം. കൊച്ചിന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്ന് ചോദ്യം വരുമെന്ന് ഓർത്ത് പേടിക്കേണ്ട. ഇവിടുത്തെ കഥയിൽ നിന്റെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയി, ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാർ നിങ്ങളെ പുറത്താക്കി എന്നാണ്. അത് അങ്ങനെയല്ലെന്ന് ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല...”

കുറച്ച് നേരം അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. മീനാക്ഷി പതുക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഈ കുഞ്ഞിനെ എനിക്ക് വേണം ശ്രീ. അവൻ എന്നെ ചതിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ ഇഷ്ടം സത്യമായിരുന്നു. എനിക്ക് നിന്നോട് തീർത്താൽ തീരാത്ത കടപ്പാടുണ്ട്. കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായാൽ ഞാൻ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയിക്കോളാം. അത് വരെ നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുക അല്ലാതെ എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. അമ്മയെ തിരിച്ച് മീരയുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുപോകോ. ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് നിന്നോളാം. ആ ചേച്ചി നല്ല സ്നേഹമാണ്, അവരുണ്ടല്ലോ... എന്റെ മീര അവളല്ലേ ഒറ്റക്കായത്...”

അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ തേങ്ങി തുടങ്ങി. ലളിതമ്മായി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുകയാണെന്ന് ആംഗ്യഭാഷയിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വീണ്ടും സംസാരം തുടർന്നു.

“നീ ഇവിടുന്ന് എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. എനിക്ക് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല. എനിക്ക് ആരും ഇല്ല. നിങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ള കുടുംബം. ഉഷാമ്മയും പിന്നെ നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും...”

“അത്... ഞാൻ...” എന്തോ പറയാൻ വന്ന മീനാക്ഷിയെ ഞാൻ