തറവാട്ടിലെ നിധി 13 [Jack Sparrow]

തടഞ്ഞുകൊണ്ട് തുടർന്നു.

“ആ പിന്നെ ലളിതമ്മായി തൽക്കാലം ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ. കുറച്ച് കാലം നിന്റെ അമ്മയും വിശ്രമിക്കട്ടെ. ആ തറവാട്ടിൽ എത്ര കാലമായി കിടന്ന് നരകിക്കുന്നു. പതുക്കെ ഉഷാമ്മയെയും മീരയെയും കൂടെ ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരും. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ അമ്മയും മോളും കുറച്ച് നേരം ഒറ്റക്കിരിക്കൂ...”

അതു പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു.

മീനാക്ഷി ലളിതമ്മായിയോട് പതിയെ, ഒരു തരം ക്ഷീണമിറങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു,

“മീര ഭാഗ്യവതി ആണ് അമ്മേ... എനിക്ക് പറ്റിയത് ഒന്നും അവൾക്ക് സംഭവിക്കില്ല. ശ്രീക്ക് അവളെ ജീവനാണ്. അവളോടുള്ള സ്നേഹമാണ് അവനെക്കൊണ്ട് നമ്മളെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നത്... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവളോട് ഉള്ളത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.”

ലളിതമ്മായി അവളുടെ മുടി തലോടിക്കൊണ്ട് ആഗ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു,

“മീരയ്ക്ക് ശ്രീയെ ഇഷ്ടമാണോ മോളെ?”

മീനാക്ഷി തലകുനിച്ച്, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് മറുപടി പറഞ്ഞു,

“അവൾക്ക് ശ്രീയോട് അതിലേറെ ഇഷ്ടമാണ് അമ്മേ. എല്ലാത്തിനും ഞാനാ കാരണം. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചത് കൊണ്ടാ അവൾ ശ്രീയെ ഇട്ട് വട്ട് കളിക്കുന്നത്. പക്ഷേ എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്, ശ്രീ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടും അമ്മേ... അവൾ അവനോട് പറയാതെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ...”

ലളിതമ്മായി അവളെ കൂടുതൽ മുറുക്കെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അമ്മയുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി മീനാക്ഷി ഒന്ന് തേങ്ങി. അവരുടെ സംഭാഷണം ഞാൻ പൂർണമായി കേട്ടില്ലെങ്കിലും അവരുടെ മുഖഭാവങ്ങളിലും ശരീരഭാഷയിലും ഒരു തരം ആശ്വാസവും പരസ്പര സ്നേഹവും കാണാമായിരുന്നു. തറവാട്ടിലെ കടുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വന്നതോടെ അവർക്ക് ഒരു ചെറിയ ശ്വാസമെങ്കിലും കിട്ടിയതായി തോന്നി.

അന്ന് രാത്രി പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നിശബ്ദമായി കിടന്നു. മീനാക്ഷിയും ലളിതമ്മായിയും ഒരു മുറിയിലും ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലും അമ്പിളി ചേച്ചി അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള ചെറിയ ഇടനാഴിയിലും കിടന്നു. രാത്രി മധ്യത്തിൽ ഒരു തവണ എണീറ്റ് അമ്പിളിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ തോന്നി. അവളുടെ കനത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും മൃദുവായ ശ്വാസോച്ഛ്വാസവും ഓർത്തപ്പോൾ കുണ്ണ ഞെരിപ്പിരി കൊണ്ടു. പക്ഷേ മീനാക്ഷിയും ലളിതമ്മായിയും വീട്ടിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ സാഹസം കാണിക്കാതെ കടിച്ചു പിടിച്ച് കിടന്നു ഉറങ്ങി.

പിന്നീടുള്ള രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് മീനാക്ഷിയും ലളിതമ്മായിയും എന്നോടും അമ്പിളിയോടും സംസാരിക്കാനും ചിരിക്കാനും ഒക്കെ തുടങ്ങി. ആദ്യ ദിവസത്തെ മരവിപ്പ് മാറി അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ ഒരു ചെറിയ ലാഘവം വന്നു. അമ്പിളി ചേച്ചിയുടെ സ്നേഹപൂർവമായ പരിചരണവും വീടിന്റെ ലളിതമായ, സുഖകരമായ അന്തരീക്ഷവും അവരെ സാവധാനം തുറന്നു. സത്യത്തിൽ തറവാട്ടിലെ കടുത്ത നോട്ടങ്ങളും വാക്കുകളും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കാൾ ഇവിടെ അവർ കൂടുതൽ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.

ഇതിനിടയിൽ മീനാക്ഷിയും ലളിതമ്മായിയും അറിയാതെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ വച്ചും