Chapter Title : തേജാത്മികം 14 [Nishinoya]

പറിച്ച് കല്ലു എന്റെ കൈയിൽ തന്നു.

ഞാൻ പൂവുമായി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി കല്ലു എന്റെ തൊട്ടു പിന്നാലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ദേവു എനിക്ക് എതിരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്തോ പണിപ്പെട്ട പണിയിൽ ആയിരുന്നു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് കല്ലുവിനെ നോക്കിയതും വാതിൽക്കൽ നിന്ന് കൈകൊണ്ട് കൊടുക്ക് കൊടുക്ക് എന്ന് ആഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ അൽപ്പം ശ്വാസം എടുത്ത് ദേവുവിനെ വിളിച്ചതും അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി ശേഷം എന്റെ പിന്നിലായി മറച്ചു വച്ചിരുന്ന റോസാ പൂവ് ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

"...happy Valentine's Day dear..." അത്ഭുതത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ദേവു എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും പൂവ് വാങ്ങി. തിരിഞ്ഞ് ഞാൻ കല്ലുവിനെ നോക്കിയതും രണ്ട് കൈയും മടക്കി ok എന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"... ഇത്...ഇത് മുറ്റത്ത് നിന്ന പൂവ് അല്ലെ..." കൈയിലെ പൂവ് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി സംശയോടെ ദേവു ചോദിച്ചു. അതെന്ന് പറഞ്ഞതെ ഓർമ ഉള്ളു പാർവതി ദേവി ആയി നിന്നവൾ ഭദ്രകാളിയായി മാറി.

"...ഞാൻ ഇത് എത്ര കഷ്ട്ടപെട്ട് വളർത്തിയ ചെടി ആയിരുന്നെന്നോ. ഏട്ടൻ ആരോട് ചോദിച്ചിട്ട അതിലെ പൂവ് പറിച്ചെ 😡..." കോപത്താൽ ദേവു ഉറഞ്ഞു തുള്ളി.

"... ഞാൻ... ഞാൻ അല്ല കല്ലുവാ..." ഇൻ ഹരിഹർ നഗറിലെ അപ്പുക്കുട്ടനെ പോലെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് കല്ലുവൂനെ നോക്കിയതും തലയിൽ കൈയ്യും വെച്ച് അവൾ ഒറ്റ ഓട്ടം. പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് പന്തി അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാനും കല്ലുവിന്റെ പിന്നാലെ ഓടി.

രണ്ടുപേരും പോയപ്പോഴാ ദേവുവിന് ബോധോദയം ഉണ്ടായത്. ശെ ദേഷ്യപ്പെടണ്ടായിരുന്നു.