” സിനീ… ഇത്രയും തിരക്കിലും ഈ യാത്രകളാണ് എനിക്കിപ്പോ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. നീ കൂടെയുണ്ടെല്ലോ… റൂബൻ സ്റ്റിയറിംഗിൽ വിരലുകൾ താളം പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
സിനി ജനാലയിലൂടെ മണൽക്കാടുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. ” റൂബൻ, നീ ഈ പ്രോജക്റ്റ് വളരെ സ്മാർട്ടായിട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. ഫിലിപ്പ് എപ്പോഴും നിന്നെപ്പറ്റിയാ പറയുന്നത്. അയാൾക്ക് നിന്നിലുള്ള വിശ്വാസം ഇപ്പോൾ വളരെ കൂടുതലാണ്… ”
റൂബൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ” അത് നല്ലതല്ലേ സിനീ… വിശ്വാസമല്ലേ എല്ലാം… ഇന്ന് ഞാൻ അബുദാബിയിലെ എൻജിനീയർമാരോട് സംസാരിച്ചു. ഗൈനക് ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും കംഫർട്ടബിൾ ആയ ലൈറ്റിംഗും സ്പേസും വേണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… ”
ഇടയ്ക്ക് അവൻ തനിച്ചും അബുദാബിയിലേക്ക് പോകും. മടങ്ങി വരുമ്പോൾ സിനിക്കായി അവിടുത്തെ സ്പെഷ്യൽ ഈത്തപ്പഴമോ അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും ചോക്ലേറ്റോ അവൻ കൊണ്ടുവരും. ആരും കാണാതെ ഹോസ്പിറ്റൽ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് അവൻ അത് നൽകുമ്പോൾ സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ ആവേശം നിറയും…
റൂബൻ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഇത്ര കൃത്യമായി ചെയ്യുമ്പോഴും ഓരോ നിമിഷവും തന്നെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു..
ഫിലിപ്പ് പലപ്പോഴും റൂബനെപ്പറ്റി പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കും. ” സിനി, റൂബനെപ്പോലൊരു പയ്യനെ കിട്ടിയത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യമാ. അവൻ ആ അബുദാബി പ്രോജക്റ്റ് നോക്കുന്നത് കണ്ടാൽ തോന്നും അവന്റെ സ്വന്തം ബിസിനസ്സ് ആണെന്ന്… “
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰