സിനി ഒന്ന് നിശബ്ദയായി. ലണ്ടൻ… 21 ദിവസങ്ങൾ… അവളും റൂബനും മാത്രം. ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയെങ്കിലും അവളത് പുറത്തുകാണിച്ചില്ല…
” റൂബനും നമ്മൾ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ…? ” അവൾ വെറുതെ ചോദിച്ചു.
” പിന്നല്ലാതെ…! ലാപറോസ്കോപ്പിക് സർജറികൾക്ക് അത് അത്യാവശ്യമാണ് സിനി… ” റൂബൻ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒന്നിനും ഒരു പേടിയുമില്ല. കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൻ ഭംഗിയായി മാനേജ് ചെയ്തോളും.”
ഫിലിപ്പ് തുടർന്നു… ” നമുക്ക് അബുദാബിയിൽ ഒരു ചെറിയ വീട് കൂടി നോക്കിയാലോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നു സിനി. അവിടുത്തെ വർക്ക് ഷെഡ്യൂൾ ബേസിൽ സ്റ്റേ ചെയ്യാൻ സൗകര്യമാകുമല്ലോ. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള യാത്രയും ഹോട്ടൽ സ്റ്റേയും ഒഴിവാക്കാമെല്ലോ… ”
ഫിലിപ്പ് പറയുന്നത് കേട്ട് സിനി തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് സംസാരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ റൂബനെപ്പറ്റിയും അവരുടെ ഭാവിയെപ്പറ്റിയുമാണ്. അയാൾക്ക് റൂബനിലുള്ള അന്ധമായ വിശ്വാസം, സ്നേഹം… അത് സിനിയിൽ ചെറിയൊരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി…
” എന്താ സിനി ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? അബുദാബിയിൽ വീട് വേണ്ടെന്നാണോ…? ” ഫിലിപ്പ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
” ഏയ്… അങ്ങനെയല്ല. അത് നല്ലൊരു ഐഡിയ ആണ്. നോക്കാം… ” സിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ തടയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഫിലിപ്പിന്റെ ഈ കറകളില്ലാത്ത വിശ്വാസമാണ് തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മറ എന്ന സത്യം അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. സ്നേഹത്തിനും ചതിക്കും ഇടയിലുള്ള ആ നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം മനസ്സിനോട് പോലും അവൾക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സിനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു, കൈകൾ കഴുകുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട സ്വന്തം ബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ചെറിയ മടുപ്പ് തോന്നി…
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰