സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്] 260

സിനി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
” എന്തോ ഒരു പേടി റൂബൻ… ഫിലിപ്പ് നമ്മളെ ഇത്രയധികം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ തണലിൽ ഇരുന്നാണ് നമ്മൾ ഇങ്ങനെ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്… ”

റൂബൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ ചേർത്തു.
” നീ ഒരുപാട് ചിന്തിച്ച് ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട. നമ്മൾ ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാൻ ബോധപൂർവ്വം ചെയ്യുന്നതല്ലല്ലോ. സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മളെ ഇവിടെ എത്തിച്ചതാണ്… ലണ്ടനിലെ ആ 21 ദിവസങ്ങൾ… അത് നമ്മുടെ ലൈഫിലെ ഏറ്റവും ബ്യൂട്ടിഫുൾ ആയ ദിവസങ്ങളായിരിക്കും. നീ ഒന്ന് സന്തോഷിക്ക് എന്റെ ചക്കരേ… ”
അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആവേശം കാണുമ്പോൾ സിനിക്കും ആ ലണ്ടൻ യാത്ര ഒരു പ്രതീക്ഷയായി തോന്നിത്തുടങ്ങി. എങ്കിലും, ഫിലിപ്പിന്റെ സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഒരു വലിയ ഭാരം പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ തങ്ങിനിന്നു…

റൂബൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈപ്പത്തിയിൽ തഴുകി.
” നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു കിട്ടുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ബോണസ് ആണെന്ന് കരുതിയാൽ പോരെ…? ”

സിനി അവന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.
” എനിക്കറിയില്ല റൂബൻ… ചിലപ്പോൾ നിന്റെ ഈ കോൺഫിഡൻസ് ആണ് എനിക്കും ധൈര്യം തരുന്നത്. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുറ്റബോധം വന്നു നിറയും. നീ അതൊക്കെ എങ്ങനെ ഇത്ര കൂളായി ഹാൻഡിൽ ചെയ്യുന്നു…? ”

റൂബൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, ഒരു ഗൗരവക്കാരനായ ഡോക്ടറുടെ ഭാവം വീണ്ടും മുഖത്ത് വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, ” കാരണം, എനിക്ക് നിന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. ആ ഇഷ്ടത്തിന് മുന്നിൽ ബാക്കിയെല്ലാം സെക്കൻഡറി ആണ്… “

The Author

36 Comments

Add a Comment
  1. വ്യോമക്കശൻ G

    വ്യോമക്കശൻ
    to
    കബനീനാനാഥ
    കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.

  2. Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *