Stationte മുമ്പിൽ വന്ന് നിന്നതും ഞാൻ ഒരുപാട് …. ഒരുപാട്.. സ്നേഹത്തോടെ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
“നിത്യേ…”
നിറഞ്ഞ വരുന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ടതും ശാസനയോടെ വിളിച്ചു.. അറിയാം ഏട്ടൻ തരുന്ന സുഖത്തിലും നോവിലുമല്ലാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് മാധവേട്ടൻ ഇഷ്ടമല്ല..
“ടി.. നി നാട്ടിൽ പോവുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ കണ്ണ് നിറയ്ക്കരുത് എന്ന് ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളതാ. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് നീ ഇങ്ങോട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ അല്ലെ വരുന്നത്. പിന്നെ എന്താ..”
“രണ്ട് ദിവസം പോയിട്ട്…ഒരു ദിവസം പോലും എനിക്ക് പറ്റില്ല മാധവേട്ടനെ കാണാതെ..”
“എന്നെ കാണാതെയോ… അതോ എന്റെ കുണ്ണ കയറ്റാതെയോ…”
“പോ മാധവേട്ടാ.. ഞാൻ പിണക്കമാ…”
“നിന്റെ പിണക്കം വീട്ടിൽ എത്തീട്ടു video call വിളിക്ക് അപ്പോൾ തീർത്തു തരാം “എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വിരൽ കടിച്ചു വിട്ടു..
“സ്സ്…”
“ട്രെയിൻ വിടാൻ സമയമായില്ലേ.. എന്റെ മോൾ പോയി വാ..”
പുറത്ത് പരിചയക്കാരോ കോളേജിലെ കുട്ടികളോ സ്റ്റാഫ്സോ ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന് risk ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഏട്ടൻ എന്റെ കൂടെ അകത്തേക്ക് വരില്ല.. എന്നാൽ train station വിടും വരെയും വണ്ടി ഒതുക്കി ഇവിടെ തന്നെ കാണും…
വീണ്ടും യാത്ര പറഞ്ഞു ഒരിക്കൽ കൂടെ മാധവേട്ടനെ നോക്കി ഞാൻ ബാഗുമായി പുറത്ത് ഇറങ്ങി.. മാധവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ആയിരുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം മനസിലാക്കിയതും ഞാൻ shawl വിരിച്ചു ഇട്ടു നെഞ്ച് മറച്ചു അത് കണ്ട് ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ കൂടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ അകത്തേക്ക് പോയി.
