വിസ്മയ 2 [Vashalan] 107

​സരസ്വതിയുടെ ആ വാക്കുകൾ രാഘവന് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. എങ്കിലും മകൾ പറഞ്ഞ  വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാതുകളിൽ അപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സരസ്വതി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു, മുടി ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് വിസ്മയ ഇരിക്കുന്ന ആ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

​തന്റെ മകളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ

എന്തായിരിക്കും നടക്കുന്നത് എന്ന് സരസ്വതിക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.  തന്റെ അച്ഛനോട് ‘സെക്സിനെ’ കുറിച്ച് ഇത്ര തുറന്നു സംസാരിച്ചെങ്കിൽ, അവൾ എത്രത്തോളം കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് സരസ്വതി അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ആ ഫ്ലാറ്റിലെ ആ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ സരസ്വതിയുടെ ഉള്ളിലും ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

സരസ്വതി പതിയെ വിസ്മയയുടെ കട്ടിലിനരികിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. രാഘവൻ അടിച്ചതിന്റെ ആ പാട് ഇപ്പോഴും അവളുടെ കവിളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. സരസ്വതി സങ്കടത്തോടെ ആ ചുവന്ന പാടിൽ വിരൽ തൊടാൻ ആഞ്ഞതും വിസ്മയ വേദന കൊണ്ട് ഒന്ന് നീറി.

​വിസ്മയ: “അമ്മേ… തൊടണ്ട! വേദനിക്കുന്നുണ്ട്.”

​അവൾ അമ്മയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ കമഴ്ന്നു കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കവിളിലെ ചൂടിലേക്ക് കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി. സരസ്വതി ആ ചാരത്തിരുന്ന് അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി.

​സരസ്വതി: “മോളേ… സാരമില്ല. അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ അവിടെ ഇരുന്ന് കരയുകയാണ്. നിന്നെ അടിച്ചു പോയതിൽ അച്ഛന് വല്ലാത്ത വിഷമമുണ്ട്. നീ ഇന്നലെ ചെയ്തത്… ഞങ്ങളുടെ സ്വകാര്യമായ കാര്യങ്ങളല്ലേ… അത് മറ്റൊരാൾ കാണുന്നത് ശരിയല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അച്ഛന്  അങ്ങനെ ചെയ്തത്.”