വിസ്മയ 2 [Vashalan] 107

​വിസ്മയ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു ചോദ്യചിഹ്നമുണ്ടായിരുന്നു.

​വിസ്മയ: “അപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കാണാൻ പാടില്ല എന്നാണോ? ഞാൻ അപ്പോൾ

മറ്റൊരാളാണോ അമ്മേ?”

​സരസ്വതി: “അങ്ങനെയല്ല മോളേ… നീ മറ്റൊരാളല്ല. പക്ഷേ ഓരോ കാര്യത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട്. നിന്നെ നാളെ കല്യാണം കഴിച്ചു വിടുമ്പോൾ നിനക്ക് ഇതെല്ലാം അനുഭവിക്കാനുള്ളതല്ലേ… അപ്പോൾ നിനക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാകും.”

​വിസ്മയ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ശാന്തമായി ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു.

​വിസ്മയ: “നിങ്ങൾ  പറയുന്നത് ഈ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ എല്ലാം അറിയും എന്നാണ്. കല്യാണത്തിന് മുൻപ് എനിക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലെങ്കിൽ, ആ രാത്രിയിൽ എന്റെ കൂടെയുള്ള ആൾ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും? എനിക്ക് ഇതിന്റെ സുഖമെന്താണെന്നോ ഇത് എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നോ

അറിഞ്ഞുകൂടായെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു മരത്തടി പോലെ ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ലേ?”

​സരസ്വതി മകളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഒരു നിമിഷം പതറിപ്പോയി. ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ അവൾ ചിന്തിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് അവർ കരുതിയില്ല.

​വിസ്മയ: “എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പഠിക്കണം അമ്മേ. അല്പമെങ്കിലും അറിവ് വേണ്ടേ എനിക്ക്? നിങ്ങൾക്കെന്നെ ഇതൊന്നും നേരിട്ട് കാണിച്ചു തരാൻ താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കും? അച്ഛൻ എന്നെ തല്ലിയത് എന്തിനാ? എനിക്ക് അറിവില്ല എന്ന് കരുതിയല്ലേ? എനിക്ക് അറിവുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അതല്ലേ അച്ഛന് സഹിക്കാത്തത്?”