വിസ്മയ 7 [Vashalan] 353

എപ്പോഴും ആ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലാണെന്ന്.”

​അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “പിന്നെ… ഇന്ന് അവൻ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ വല്ലാത്ത താല്പര്യമായിരുന്നു. പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ കഴുകി തരാൻ നല്ല ഉഷാറായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തത് കൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് ഐസ് ഒക്കെ വെച്ച് തന്നു. നല്ല ഒരു സഹായമുള്ള മകൻ തന്നെയാ ഇവൻ.”

​അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ,  ഒന്നും പറയാതെ, പക്ഷേ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഒരു തരം കളിയാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് പറഞ്ഞത്. അഭി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ടിവിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ  നോട്ടവും സംസാരവും അവനെ വീണ്ടും വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.

​ഫ്ലാറ്റിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയും നഗരത്തിലെ മിന്നിമറയുന്ന ലൈറ്റുകളും കാണാമായിരുന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മ സരസ്വതി ഭക്ഷണമെല്ലാം നിരത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​”അഭീ… വാടാ, കഴിക്കാം. രാഘവേട്ടാ, നിങ്ങളും വരൂ,” അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

​അഭിയും അച്ഛനും എഴുന്നേറ്റ് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഫ്ലാറ്റിലെ  ചെറിയ ഡൈനിംഗ് ഏരിയയിൽ മസാലകളുടെയും ചുടു ചപ്പാത്തിയുടെയും മണം നിറഞ്ഞുനിന്നു.

ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ വിസ്മയയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. “മോളേ… വിസ്മയേ… എഴുന്നേൽക്ക്, ഭക്ഷണം റെഡിയായി,” അമ്മ വാതിലിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.