വിസ്മയ 7 [Vashalan] 353

കഴുകിയെന്നോ? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ. അമ്മയെ അത്രയ്ക്കും അങ്ങോട്ട് സഹായിക്കാൻ തോന്നിയോ ചേട്ടന്?”

​വിസ്മയ ടേബിളിനടിയിലൂടെ തന്റെ കാലുകൾ പതുക്കെ നീട്ടി അഭിയുടെ കാലിൽ ഒന്ന് തട്ടി. അവൻ ഞെട്ടി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.

​അച്ഛൻ: “അവൻ വലുതായില്ലേ മോളേ… വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളിൽ അവനും ഓരോ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം. ഇന്ന് സരസ്വതിക്ക് അത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി കാണും.”

​അച്ഛൻ വളരെ കാര്യമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അമ്മയും വിസ്മയയും കൈമാറിയ  നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരു ഗൂഢമായ അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ചപ്പാത്തി അഭിയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ അഭിയുടെ കൈകളിൽ

പതുക്കെ അമർന്നു.

​അമ്മ: “അതെ രാഘവേട്ടാ… മോൻ സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് പണിയൊക്കെ വലിയ എളുപ്പമാണ്. ഇനി എന്നും അഭിയെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കൂട്ടും.”

​വിസ്മയ പതുക്കെ ചിക്കൻ കറി കൂട്ടി ചപ്പാത്തി കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അഭിയോട് ചോദിച്ചു, “ചേട്ടാ… പാത്രം കഴുകിയപ്പോൾ  നനഞ്ഞോ? അതോ ക്ലീൻ ആയിട്ടാണോ കഴുകിയത്?”

​അമ്മയുടെ ഷോർട്സിൽ വെള്ളം തെറിച്ചതും താൻ അത് തുടച്ചുകൊടുത്തതും ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അഭിയുടെ തൊണ്ടയിൽ ഭക്ഷണം കുടുങ്ങി. അവൻ പതുക്കെ വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു.

​”ഏയ്… സാരമില്ലടാ… നനഞ്ഞതൊക്കെ അമ്മ തന്നെ ഉണക്കിക്കോളും,” അമ്മ വിസ്മയയെ നോക്കി വീണ്ടും ഒരു അർത്ഥം വെച്ചുള്ള ഡയലോഗ്

എറിഞ്ഞു.

​ഫ്ലാറ്റിലെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരുന്ന് എല്ലാവരും രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴയുടെ താളം മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.