അച്ഛൻ: “സരസൂ, ഇന്ന് കറിക്ക് നല്ല രുചിയുണ്ടല്ലോ. മസാലയൊക്കെ പാകത്തിന് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേക ടേസ്റ്റ് വരുന്നുണ്ട്.”
അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു) “അത് പിന്നെ, ഇന്ന് ഈ കറി ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അബി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അവൻ കാര്യങ്ങൾ അടുത്തറിഞ്ഞു പഠിക്കാൻ ഇന്ന് നല്ല താല്പര്യം കാണിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ആ ഒരു പ്രത്യേകത കറിയിലും കാണും.”
അബി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചപ്പാത്തി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് നടന്ന
രംഗങ്ങളാണെന്ന് അവന് മാത്രം മനസ്സിലായി.
വിസ്മയ: “അമ്മേ, അതൊക്കെ പോട്ടെ. അന്ന് നമ്മൾ സംസാരിച്ച കാര്യം ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ പാചകം ഒക്കെ ഞാൻ മാത്രം പഠിച്ചാൽ പോരാ, ചേട്ടനെയും കൂടി പഠിപ്പിക്കണം എന്ന്. അന്ന് അച്ഛനും അതിന് സമ്മതിച്ചതല്ലേ.”
വിസ്മയ ഇത് പറയുമ്പോൾ ടേബിളിനടിയിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നമായ കാലുകൾ പതുക്കെ അഭിയുടെ കാലിന് മുകളിൽ അമർത്തി. അബി പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി അച്ഛനെ നോക്കി, പക്ഷേ അച്ഛൻ വളരെ ശാന്തനായിരുന്നു.
അച്ഛൻ: “അതെ മോളേ… നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. അഭീ, നീയും ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പഠിക്കുന്നത് നല്ലതാടാ. നമുക്ക് എപ്പോഴും നല്ല കാലമായിരിക്കില്ലല്ലോ. ഭാവിയിൽ നീ പുറത്തൊക്കെ പോയി നിൽക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു
കുടുംബം ഒക്കെ ആകുമ്പോഴോ ഈ പാചകമൊക്കെ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് വലിയ ഗുണം ചെയ്യും. അമ്മയെപ്പോലെ എല്ലാം കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ നീയും പഠിക്കണം. നിനക്ക് താല്പര്യമുണ്ടോ?”
