വിസ്മയ 7 [Vashalan] 353

​അച്ഛൻ: “സരസൂ, ഇന്ന് കറിക്ക് നല്ല രുചിയുണ്ടല്ലോ. മസാലയൊക്കെ പാകത്തിന് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേക ടേസ്റ്റ് വരുന്നുണ്ട്.”

​അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു) “അത് പിന്നെ, ഇന്ന് ഈ കറി ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അബി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അവൻ കാര്യങ്ങൾ അടുത്തറിഞ്ഞു പഠിക്കാൻ ഇന്ന് നല്ല താല്പര്യം കാണിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ആ ഒരു പ്രത്യേകത കറിയിലും കാണും.”

​അബി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചപ്പാത്തി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് നടന്ന

രംഗങ്ങളാണെന്ന് അവന് മാത്രം മനസ്സിലായി.

​വിസ്മയ: “അമ്മേ, അതൊക്കെ പോട്ടെ. അന്ന് നമ്മൾ സംസാരിച്ച കാര്യം ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ പാചകം ഒക്കെ ഞാൻ മാത്രം പഠിച്ചാൽ പോരാ, ചേട്ടനെയും കൂടി പഠിപ്പിക്കണം എന്ന്. അന്ന് അച്ഛനും അതിന് സമ്മതിച്ചതല്ലേ.”

​വിസ്മയ ഇത് പറയുമ്പോൾ ടേബിളിനടിയിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നമായ കാലുകൾ പതുക്കെ അഭിയുടെ കാലിന് മുകളിൽ അമർത്തി. അബി പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി അച്ഛനെ നോക്കി, പക്ഷേ അച്ഛൻ വളരെ ശാന്തനായിരുന്നു.

​അച്ഛൻ: “അതെ മോളേ… നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. അഭീ, നീയും ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പഠിക്കുന്നത് നല്ലതാടാ. നമുക്ക് എപ്പോഴും നല്ല കാലമായിരിക്കില്ലല്ലോ. ഭാവിയിൽ നീ പുറത്തൊക്കെ പോയി നിൽക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു

കുടുംബം ഒക്കെ ആകുമ്പോഴോ ഈ പാചകമൊക്കെ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് വലിയ ഗുണം ചെയ്യും. അമ്മയെപ്പോലെ എല്ലാം കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ നീയും പഠിക്കണം. നിനക്ക് താല്പര്യമുണ്ടോ?”